Zoals jullie wel weten, komen er voornamelijk twee soorten bands uit Zweden. Je hebt de welbekende death metalgroepjes, maar de laatste jaren komen ze ook vaak uit de doom-/stonerhoek. Als ik ze bespreek, zijn ze van de laatste. Het (mooie) artwork zal je anders wel van de twijfel helpen. Voor wie te snel leest: nee, het is géén Joods onderonsje. The Order Of Israfel zingt over satanische onderwerpen.

Napalm Records maakt van iedere mogelijkheid gebruik om The Order Of Israfel aan te prijzen als veelzijdige band. Niet in een hokje te proppen dus. Het zijn hun woorden, niet de mijne. Veel bands zitten tegenwoordig tussen de doom metal en stoner. The Order Of Israfel doet dan ook eigenlijk niets nieuws. Het draait dan toch voornamelijk om de songs zelf en het neerzetten van de juiste sfeer. Deze Zweden komen een heel eind. De titeltrack is een toffe opener. Er zit een lekker tempootje in en de riffs verbloemen het grootste probleem.

Dat probleem is een veelvoorkomend euvel. Tom Sutton blijkt namelijk maar een matige zanger te zijn. Zijn stem klinkt zowel eentonig als zeurderig. Wanneer de instrumentalisten de aandacht trekken, is de muziek goed te doen. De langzame nummers, als The Noctuus, die op zichzelf een fijne, donkere sfeer oproepen, hebben duidelijk te lijden onder Sutton. Het is het daardoor allemaal net niet. Complete missers zijn hier natuurlijk ook aanwezig. Het vraagt wel een beetje om problemen als je de bandnaam blijft scanderen in The Order. Het klinkt echt nergens naar. De potentie is er, maar dan moet in The Order Of Israfel wel het nodige veranderen.

Tracklist:
1. Wisdom
2. On The Black Wings, A Demon
3. The Noctuus
4. The Earth Will Deliver What Heaven Desires
5. The Order
6. Born For War
7. Promises Made To The Earth
8. The Vow
9. Morning Sun