Tantal is een Russische metalband die in 2004 werd opgericht. In 2009 leek de formatie met het debuut The Beginning Of The End de daad bij het woord te voegen. Daarna kwam er namelijk niets meer totdat in 2013 ironisch genoeg met de single Nothing werd bewezen dat de band nog bestond. Al die tijd hadden de heren en dame gewerkt aan de opvolger: een conceptalbum over de zoektocht naar de betekenis van het leven en jezelf vinden, maar die leidt tot wanhoop en een eeuwige marteling. Nothing was al een aardig voorproefje en stelde een meer dan aardig album in het vooruitzicht. De vraag is natuurlijk of Expectancy aan die verwachting voldoet.

Tantal (vernoemd naar Tantalus uit de Griekse mythologie) presenteert zichzelf als een progressieve melodische deathmetalband met vrouwelijke vocalen. Denk daarbij met name aan het moderne Arch Enemy en In Flames. Waar op het debuut Sofia Raikov verantwoordelijk was voor zowel de cleane zang als de grunts, hebben we op deze opvolger te maken met een andere zangeres (Milana Solovitskaya) en een gastzanger (Vlad Lobanov). De stem en zanglijnen van de nieuwe frontvrouw doen aan die van Christina Scabbia van Lacuna Coil en Anneke van Giersbergen denken. Met name de cleane vocalen van Milana zijn een aanzienlijke verbetering ten opzichte van die van Sofia. De vrouwelijke zang wordt eerlijk verdeeld met de metalcorevocalen van Vlad. Hij klinkt zeer energiek maar is geen bovengemiddelde zanger.

De Russen brengen ons sterk gitaarwerk met pakkende riffs en mooie instrumentale gedeelten met goede solo’s. Het snarenspel wordt aangevuld met een strakke ritmesectie en een afwisseling van grunts in de coupletten en cleane, catchy vocalen in de refreinen. Het progressieve element is niet nadrukkelijk aanwezig. Weliswaar zijn er invloeden van Dream Theater en Symphony X, voornamelijk tijdens de instrumentale passages, maar ritmisch ingewikkeld wordt het nergens. Het geheel ligt gewoon lekker in het gehoor en is voorzien van een professionele productie.

Grootste kritiekpunt van deze release is dat de nummers, met zes minuten gemiddeld, nogal lang duren. Hierdoor dreigt de aandacht weg te ebben. De muziek op dit album leent zich eerder voor wat kortere nummers. Ondanks dat er redelijk wat afwisseling is tussen beukende nummers (Through The Years en Nothing) en een paar melancholische en melodische songs (Echoes Of Failure en Pain That We All Must Go Through), ligt een gevoel van herhaling op de loer. Wel worden in Expectancy Pt. 2 het melodieuze en het krachtige juist op zeer fraaie wijze gecombineerd waardoor dit nummer samen met de opener eruit springt. Ook het instrumentale, akoestische intermezzo In Times Of Solitude, inclusief vioolspel is stijlvol en komt zeer gelegen.

Expectancy is een flinke stap voorwaarts ten opzichte van het debuut en voldoet aan mijn verwachting. De songwriting is verbeterd ook al duren de nummers wat lang. Dit kan tot verveling leiden. Ook is het geen originele plaat maar gewoon prima uitgevoerde melodische death metal. De productie en de kwaliteiten van de bandleden zijn goed te noemen en met name het gitaarwerk is erg sterk. Als de Russen deze goede lijn doorzetten op toekomstig materiaal, kunnen we nog mooie dingen van ze verwachten.

Tracklist:
1. Through The Years
2. Expectancy Pt.1 (Desert In My Soul)
3. Echoes Of Failures
4. In Times Of Solitude
5. Nothing (Selfish Acts)
6. Pain That We All Must Go Through
7. Expectancy Pt.2 (Despair)
8. Under The Weight Of My Sorrow I Crawl