En dan is daar ineens de nieuwe Gridlink. Eigenlijk als donderslag bij heldere hemel, want ondanks het feit dat deze plaat eigenlijk al begin 2013 uit zou moeten komen, had ik hem nu nog niet verwacht. Gridlink is onder grindcore-connaisseurs uiteraard een bekende naam. Uit de as van het machtige Discordance Axis verrees Gridlink onder leiding van Jon Chang en Takafumi Matsubara en bracht twee releases uit. Amber Grey (2008) en Orphan (2011) waren al grindpareltjes, maar met Longhena doet Gridlink er met gemak een paar flinke scheppen bovenop. Helaas zal dit de laatste plaat zijn van Gridlink, want de heren hebben te kennen gegeven dat dit echt het laatste zal zijn dat ze uitbrengen, en dat Gridlink als zodanig stopt.

Het eerste wat opvalt aan Longhena is de kwaliteit van de nummers. Dit is niet het eerste de beste gerag van de zoveelste Napalm Death-kloon, dit is eerste klas kwaliteitsgrind. Uitermate precies doordachte, spijkerharde composities, die absoluut geen ruimte laten voor welk compromis dan ook. Longhena is ook verbazend lang: maar liefst drieëntwintig minuten! Dat is voor iedere andere band uiteraard erg mager qua lengte, maar ter vergelijking: Orphan, de vorige full-length van Gridlink duurde twaalf minuten en Amber Grey slechts elf minuten!

Regelmatig doet Longhena aan Jon Changs andere projectband Hayaino Daisuki denken en het is juist het melodieuze element van die band waar Gridlink voor het eerst openlijk mee flirt. Het niveau dat op deze release gehaald wordt is van eenzame hoogte. Daar waar de meeste grindcorebands tegenwoordig gewoon heel snelle deathmetal spelen, geven Chang en consorten grindcoreles met een weergaloos meesterwerk. Iedere noot op deze release staat op exact de juiste plek en draagt zijn steentje bij aan het geheel. Als een losgeslagen horde schiet de band uit de startblokken met Constant Autumn, om dan even tot rust te komen bij het prachtige, instrumentale Thirst Watcher, met viool van Joey Molinaro. De rust is echter van korte duur, want vervolgens wordt de luisteraar weer bij de ballen over het grindpad gesleept, via Chalk Maple, met vocalen van Assück’s Paul Pavlovich, naar het absolute hoogtepunt van de plaat: Look To Windward.

Ironisch genoeg eindigt de zwanenzang van Gridlink met het beste nummer dat deze band ooit schreef. De culminatie van melodieuze riffs, spijkerharde blasbeats en melancholiek gekrijs maakt dit nummer geniaal. “Look to windward, with regret and tears” zijn de laatste woorden van Chang op deze plaat en ‘regret and tears’ zijn wel op hun plaats. De grindcorescene doet een gigantische aderlating met het heengaan van deze band en ik hoop echt dat Chang en Matsubara hun aandacht nu gaan richten op Hayaino Daisuki, want dat deze heren nog meer onder hun pet hebben zitten is voor mij wel duidelijk. Zeer zelden spreek ik van een meesterwerk, of geef ik meer dan 90 punten, maar deze plaat verdient beide.

Tracklist:
1. Constant Autumn
2. The Last Raven
3. Thirst Watcher
4. Stay Without Me
5. Taibas
6. Retract Perdition
7. The Dodonpachi
8. Black Prairie
9. Island Sun
10. Chalk Maple
11. Wartime Exception Law 205
12. Ketsui
13. Longhena
14. Look To Windward