Enquête

Er komt een vervolg op de mockumentaire This Is Spinal Tap (1984). Wat is jouw favoriete scène of grap uit de originele film?

band rolt tussenraam omhoog om limousinechauffeur niet te horen
douanecontrole op het vliegveld
exploderende drummer(s)
grote cocon met Derek erin weigert tijdens concert te openen
Jeanine, David's vriendin, wordt de nieuwe bandmanager
Lick My Love Pump songtitel
miniatuursandwiches en andere backstageklachten
na vertrek Nigel gaat Spinal Tap free-form jazz spelen
Nigel verbiedt Marty om zelfs maar naar zijn gitaar te wijzen
optreden op militaire vliegbasis
poppenshow staat boven Spinal Tap op billboard
Shit Sandwich en andere albumrecensies
signeersessie in platenzaak
Spinal Tap maakt glorieuze comeback (in Japan)
Spinal Tap verdwaalt in gangenstelsel richting het podium
Stonehenge-monument maakt zijn livedebuut
uitvoering van Big Bottom
uitvoering van Gimme Some Money
uitvoering van Heavy Duty
uitvoering van Hell Hole
uitvoering van (Listen To The) Flower People
uitvoering van Tonight I'm Gonna Rock You Tonight
versterker die naar elf gaat
zwarte albumhoes van Smell The Glove
een andere scène of grap, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    20 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Hangman's Chair, An Evening With Knives en Lifelong
  • King 810, Afterlife, Yavid, Born A New en 3 Eyed Kids
  • Oranssi Pazuzu, Deafkids en Sturle Dagsland
  • 21 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Manticora
  • 22 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Electric Callboy, Blind Channel en One Morning Left
  • King Satan en Splinterbomb
  • Stake en Cloudsurfers
  • 23 mei:
  • Meshuggah
  • Wolfmother
  • 24 mei:
  • Midnight en Night Demon
  • Russian Circles
  • 25 mei:
  • Korn, Fever 333 en 3 Eyed Kids
  • The Night Flight Orchestra
  • 26 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Mayhem en Mortiis
    20 juni:
  • Five Finger Death Punch en Megadeth
  • Social Distortion
  • Spiritbox, InVisions en Tigress
Kalender
Vandaag jarig:
  • Allan Johnson (Exciter) - 63
  • Cristiano Migliore (Lacuna Coil) - 51
  • Daniel Sundbom (Persuader) - 44
  • Luca D'Angelo (Daedalus) - 45
  • Martin Lopez (Opeth) - 44
  • Mikael Stanne (Dark Tranquillity) - 48

Vandaag overleden:
  • Twan Fleuren (Legion Of The Damned) - 2011
Review

Germ - Grief
Jaar van release: 2013
Label: Eisenwald Tonschmiede
Germ - Grief
In 2012 heeft Germ, een eenmansproject van Tim Yatras uit Australië, zich definitief op de kaart weten te zetten met zijn eclectische mengelmoes van suicidal black metal, trance en melancholische pop. Een eigenzinnige combinatie die niet onopgemerkt is gebleven. Er zullen dan ook wel wat mensen zijn geweest die reikhalzend hebben uitgekeken naar het op de valreep van 2013 verschenen Grief, dat na een uitstekend ontvangen debuutalbum en een zeer sterke E.P. het derde officiële wapenfeit van deze act is.

Dat niemand minder dan Audrey Sylvain van het helaas ter ziele gegane Amesoeurs de gastvocalen verzorgt op Butterfly (het eerste nummer van het nieuwe album dat Germ aan de buitenwereld liet horen), zal ongetwijfeld hebben bijgedragen aan de anticipatie. Terecht, want Butterfly is een prachtig nummer waarin de unieke sound van Germ een haast perfecte symbiose aangaat met het al even eigenzinnige postpunk-achtige stemgeluid van Silvain. Tegelijkertijd moet ik na een flink aantal luisterbeurten ook constateren dat dit direct het hoogtepunt van het album is, dat met zeventig minuten te lang duurt.

Er staan nog wel enkele mooie momenten op Grief, zoals The Stain Of Past Regrets, Memorial Address en de volledig clean gezongen ballad How Can I?. Maar toch klinkt Grief op andere momenten ook juist heel wat minder opmerkelijk dan zijn voorgangers. Vooral de overdosis instrumentale intermezzo’s halen de vaart uit het album (het zes minuten durende Blue As The Sky, Powerful As The Waves klinkt onwaarschijnlijk ongeïnspireerd voor deze band). Ook de typische keyboardklanken, die zo’n belangrijk onderdeel van de sound van Germ vormen, lijken wat verder naar de achtergrond gedrukt te zijn.

Naarmate Grief zijn einde nadert, worden de nummers eigenlijk steeds oppervlakkiger. Afsluiter Ghost Tree, Pt. III is feitelijk niet veel meer dan één eindeloos herhaalde akoestische aanslag vergezeld van wat oninteressante ambientklanken. Maar ook de overige nummers (op de eerder genoemde uitschieters na) maken veel minder gevoel los dan de vorige albums. Uiteindelijk is Grief dan ook een behoorlijk vlakke en teleurstellend langdradige plaat geworden, zeker als we bedenken waartoe Yatras in staat is.

Tracklist:
1. Intro
2. Butterfly
3. The Stain Of Past Regrets
4. Departures
5. Memorial Address
6. An End
7. Beneath The Cliffs
8. Blue As The Sky, Powerful As The Waves
9. How Can I?
10. I Can See It In The Stars
11. It's Over...
12. Withering In Hell
13. Ghost Tree Pt.3

Score: 68 / 100

Reviewer: Rik
Toegevoegd: 22 januari 2014

Meer Germ:

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2022 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.