En hiermee verraad ik eigenlijk al de uitkomst van het verhaal: het is een bedroevend album geworden. Scholz trok noodgedwongen een blik vocalisten open voor dit album (Brad Delp, Kimberley Dahme, David Victor, Tommy DeCarlo en Tom Scholz zelf). De tracks met Brad Delp (die in 2007 zelfmoord pleegde) dateren dan ook al van een aantal jaren terug. Opener Heaven On Earth is eigenlijk het enige nummer dat kan boeien, met David Victor als zanger.
Als enorme Boston-fan van het eerste uur zakt de moed in mijn schoenen tijdens het afluisteren van deze cd omdat het niveau van de nummers zo afwijkt van wat ik gewend ben. Een ballad als If You Were In Love (met Kimberly Dahme op zang) is zo aantoonbaar "niet af" en ongeïnspireerd dat je van schaamte onder de tafel zou willen kruipen. Verder passen de gecaste stemmen niet helemaal bij de muziek. Hier en daar horen we vleugjes van de Boston-sound uit de jaren tachtig vanwege de herkenbare gitaarsound, die toen zijn tijd mijlenver vooruit was, maar de composities zijn van een zo laag en simpel niveau, en het plezier ontbreekt zó enorm dat ik er bijna depressief van wordt. Tweede uitzondering hierop is You Gave Up On Love waar ik, ondanks de depressieve tekst, in muzikaal opzicht wel weer even vrolijk van word.
Niet teveel woorden meer aan vuil maken. Boston serveert zichzelf af met een ondermaats album en dat is eigenlijk heel triest. Hoe hoge verwachtingen pijlsnel de grond ingeboord kunnen worden..zo zonde. Check de tracklist; het woord "love" komt daar vijf keer in voor. Helaas is mijn "love" na dit album over.
Tracklist:
1. Heaven On Earth
2. Didn’t Mean To Fall In Love
3. Last Day Of School
4. Sail Away
5. Life, Love And Hope
6. If You Were In Love
7. Someday
8. Love Got Away
9. Someone
10. You Gave Up On Love
11. The Way You Look Tonight
.jpg){kind=small}
.jpg){kind=small}
.jpg){kind=small}
