Diegenen onder jullie die de progressievere Nederlandse rock volgen kennen wellicht Roel van Helden het best als drummer van Sun Caged, en misschien ook wel van de Duitse power metal band Powerwolf. Als afgestudeerde van het conservatorium had Roel niet genoeg aan één band. Zo speelt hij in bands als Up The Irons en System Pilot. Een muzikale veelvraat dus, die ooit begon in een punkbandje genaamd Gramoxone.

Zijn ambitie dreef hem tot het maken van een solo cd, waarop hij naar eigen zeggen progressieve rock maakt. Niet in de eerste plaats als drummer, maar eigenlijk meer als componist. Zodoende kroop Roel, samen met een aantal gastmuzikanten, de studio in en nam zijn eerste album op onder eigen naam. Wat opvalt, als de cd zijn eerste draaibeurt heeft gekregen, is dat het aandeel aan echt progressieve rock wel meevalt. Ondanks dat het niet de bedoeling was om van het album een showcase te maken, gaat hij nog hoorbaar het meest uit zijn plaat bij No Sense Of Ease (met Marco Roelofs van De Heideroosjes), één van de stevigere nummers op deze cd.

Verder hoor ik toch veel invloeden uit andere muziekstijlen. Het gebruik van een marimba (al dan niet geprogrammeerd) is opvallend te noemen tussen het gitaar- en drumgeweld. Roel drumt op deze cd vrij ingetogen en dat had van mij persoonlijk iets expressiever en meer extrovert mogen zijn. De grote drummers van deze aarde wisten bij soloprojecten hun stempel hoorbaar op de muziek te drukken en dat mis ik een beetje bij Roel. Afgezien daarvan drumt hij technisch goed.

Voor liefhebbers van het soort rock met enige complexiteit is dit een leuke cd om eens op te zetten en te beoordelen op muzikaliteit. Deze schijf wordt nergens bombastisch maar boeit door de aanwezige kwaliteit in de composities.

Tracklist:
1. 130 Thousand Miles
2. The Long Road Ahead
3. No More Silence
4. Out Of Time
5. Twenty One
6. Break The Glass
7. I Wonder Why
8. No Sense Of Ease
9. Come Undone
10. The 4th Dimension