Bospop Dynamo Metalfest 2026
Enquête

Wat is jouw favoriete deathcore-album?

After The Burial - Rareform
All Shall Perish - The Price Of Existence
Born Of Osiris - The Discovery
Bring Me The Horizon - Count Your Blessings
Carnifex - Dead In My Arms
Despised Icon - The Ills Of Modern Man
Distant - Heritage
Fit For An Autopsy - Oh What The Future Holds
Humanity's Last Breath - Ashen
Job For A Cowboy - Doom
Lorna Shore - Pain Remains
Make Them Suffer - Neverbloom
Shadow Of Intent - Melancholy
Signs Of The Swarm - The Disfigurement Of Existence
Slaughter To Prevail - Kostolom
Suicide Silence - The Cleansing
The Acacia Strain - You Are Safe From God Here
The Faceless - Akeldama
The Red Chord - Fused Together In Revolving Doors
Thy Art Is Murder - Hate
Veil Of Maya - The Common Man's Collapse
Whitechapel - Hymns In Dissonance
Winds Of Plague - Decimate The Weak
Within The Ruins - Phenomena
een ander deathcore-album, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    16 april:
  • Roadburn festival
  • Smash Into Pieces, Enemy Inside en Dark Divine
  • 17 april:
  • Bezwering, SPERE en Grabunhold
  • Henge, Gelbart en Space Age DJ Collective
  • Plan Nine en Nouked
  • Roadburn festival
  • Smash Into Pieces, Enemy Inside en Dark Divine
  • 18 april:
  • Ancient Fragments
  • Dynamo Metalfest Bandbattle
  • Metal Legion Fest: Chaos Unleashed, Shinigami, Project Pain en Los Metallicos
  • Reduction, Slowburn, Impact en Premonition
  • Roadburn festival
  • 19 april:
  • Dogma
  • Mariana's Rest, Aeonian Sorrow, Ceremony en Wooden Veins
  • Roadburn festival
    16 mei:
  • Clan of Xymox, The Essence en Darker
Kalender
Vandaag jarig:
  • Boudewijn Bonebakker (Gorefest) - 58
  • Dero Goi (Oomph!) - 56
  • Eric Drew Feldman (Captain Beefheart) - 71
  • Federico Paulovic (Destrage) - 41
  • Gerry Rafferty (Stealers Wheel)† - 79
  • Ian MacKaye (Minor Threat) - 64
  • Jan Kovar (Castaway) - 43
  • Jörg Springub (Povertys No Crime) - 57
  • Lee Kerslake (Uriah Heep)† - 79
  • Marcus Keef (fotograaf) - 79
  • T Lavitz (Dixie Dregs)† - 70
  • Ted Lundström (Amon Amarth) - 52
Review

Harvey Milk - The Singles
Jaar van release: 2003
Label: Relapse Records
Harvey Milk - The Singles
Deze compilatie van singles van het mij tot voorheen nog onbekende Harvey Milk (vernoemd naar de homoseksuele politicus uit San Francisco) is werkelijk een van de meest ongewone, uitdagende platen die ik in mijn loopbaan hier bij Metalfan heb moeten recenseren. Ongewoon en vreemd, maar ook prikkelend en stimulerend.

Deze Amerikaanse band lijkt elk nummer vanuit een totaal fris perspectief te scheppen, met als enige aanwijsbare connectie dat het merendeel van de songs op zware rock gebaseerd is. Nu mist een compilatie zoals deze natuurlijk de cohesie van een album, en ontgaat me daardoor waarschijnlijk een zekere logische 'flow', toch durf ik te stellen dat de drie studioalbums van Harvey Milk ongetwijfeld eenzelfde mindfuck omvatten als deze zeer verschillende, schijnbaar haast conflicterende nummers.

Een opvallend handelsmerk van Harvey Milk is het zeer ranzige, lelijke geluid. Al staan er wel degelijk een aantal tracks op deze plaat die een aardig geluid kennen, een nog groter aantal komt zeer hakkelend en ongepolijst uit de verf. Met de term 'noise-rock' nog in gedachten, is dit ongetwijfeld de intentie geweest van de band. Vaak creëert het ranzige bas- en gitaargeluid haast een psychedelisch effect, zoals in het onbegrijpelijk getitelde nummer "Yer Mouse Gets My Dander Up". Een van de belangrijkste (en sterkste) factoren in het eigenzinnige geluid van Harvey Milk is de zang. Op de meeste nummers blijft dit beperkt tot het gebral en gebeul van een dronkenman, als een karaoke om vier uur 's nachts in een donker rookhol vol matrozen die hun verdiensten massaal uitgeven aan alcohol, om na afloop afgezet te worden door een lelijke hoer waarvan ze de gelaatstrekken niet eens meer kunnen waarnemen.

Zoals ik al aangaf, hebben de songs op wat basiselementen weinig met elkander gemeen. Van de verontrustend logge, monotone sludge van "Yer Mouse Gets My Dander Up", tot de heftige, smerige rock 'n roll van "Wunderful Meat", tot de zwaarmoedige depri-rock van "Easy Thing" (ogenschijnlijk een Kiss-cover, met zowaar bijna zuivere zang!), tot de noisy, opgefokte klanken van "Jaws Jack", en tot de waanzinnige explosies van wanhoop en krankzinnigheid van "Smile", is deze plaat één groot avontuur langs de wegen van de zware rock.

Harvey Milk is een band voor lieden die eens wat anders willen horen, en die de eigenzinnige, gecompliceerde klanken van bands als The Melvins, Isis en Neurosis kunnen waarderen. Helemaal doorgrond heb ik de muziek van Harvey Milk nog niet, maar ik heb me in ieder geval wel prima vermaakt met deze unieke cd. Een aanrader voor nieuwsgierige, avontuurlijk ingestelde muziekliefhebbers.

Tracklist:
1. Yer Mouse Gets My Dander Up
2. Wunderful Meat
3. The Pigeon (I Like My Finger)
4. I Do Not Know How to Live My Life
5. Probolkoc
6. Easy Thing
7. Jimmy Page's
8. Jaws Black
9. Blueberry Dooky
10. Smile
11. Sunshine, Good Times & Fine Wine
12. Women Dig It
13. Greensleeves

Reviewer: Patrick T.
Toegevoegd: 12 augustus 2003

Into The Grave 2026

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.