Wat de stijl betreft lijkt het wel aardig op Mercyful Fate. Dat roep je natuurlijk ook wel een beetje over jezelf af als je een klassieker als Come To The Sabbath opneemt in je setlist. Juist die cover toont op enigszins pijnlijke wijze aan waar de gebreken zitten van Serpent Saints. Naast zo’n fantastisch nummer hoor je duidelijk dat de songs van de band zelf niet heel bijzonder zijn. Ze zijn prima ingespeeld en goed ingezongen (Søren Nico Adamsen doet overigens sterk denken aan Michael Coons van Lååz Rockit), maar het geluid is matig. Belangrijker is helaas dat eigenlijk niets blijft hangen. De kwaliteit van het eigen materiaal overtreft niet de gemiddelde filler van een willekeurige bekende band. Ik kan niet veel positiever zijn dan dat het redelijk weg luistert.
Met uitzondering van Gae Bolga is er nog geen band geweest onder de hoede van Emanes Metal Records die indruk gemaakt heeft. Wellicht komt het voor Serpent Saints in de toekomst, maar de meeste bandleden hebben voldoende ervaring. Als collectief komt het er eigenlijk gewoon niet uit en als ik Come To The Sabbath wil luisteren, trek ik wel gewoon Don’t Break The Oath uit de kast. Dit is aardig, maar gewoon niet goed genoeg.
Tracklist:
1. Revenge From The North
2. Rising
3. Warhorse
4. Lucifers Hand
5. Witchhunt
6. All Things Metal
7. Come To The Sabbath (Mercyful Fate Cover)
8. Hang 'em High (Intro)
9. The Hangedmans Song
