Het is me niet duidelijk of het woord ‘tort’ in het Spaans of Catalaans nog een bepaalde betekenis heeft. Hier in de Lage Landen klinkt het als een hard, koud woord. Op google kom ik alleen maar afbeeldingen van taarten tegen, maar dan nog zie ik bij voor me dat een tort een droge, verschrompeld cakeje is. Die zal in dit geval vooral gevuld zijn met geestverruimende middelen. Dat zou namelijk het beste passen bij deze band. Dat Tort een Spaanse sludgeband is, is misschien wel het enige wat feitelijk vast te stellen valt.

Het kost verder niet veel woorden om de muziek van Tort te omschrijven. Tort rifft vooral. Er is geen ruimte voor melodieën, pakkende refreinen of goed zangwerk. Nee, deze band doet eigenlijk maar een ding, en dat is een loodzware sfeer creëren. Het is eigenlijk gewoon een sollicitatiebrief aan het adres van Roadburn. Eerlijk is eerlijk: het klinkt misschien niet spannend, maar het is wel erg degelijk. Het luistert stiekem best goed weg. Sommige riffs, zoals die van Cannibals Of Ma'arrat , zijn best goed. Het geluid is zwaar en de muziek log, maar daar is voor sludgebegrippen niets vreemds aan. De degelijkheid redt de plaat tot op bepaalde hoogte. Dit is alleen voor de echte liefhebbers van het genre.

Tracklist:
1. Vallaha
2. Cannibals Of Ma'arrat
3. Gnosis Of The Dead
4. Fire Rose Vampira
5. Earl Estruch