Zoals het een goed regisseur betaamt is de cast zeer befaamd. Deze keer mag onder andere (want er zijn vijf gitaristen die hun bijdrage aan het album leveren) niemand minder dan Steve Lukather zijn snaren beroeren op een aantal songs en neemt Greg wederom plaats achter de drumkit. En dat is te merken, want de kwaliteit spat van het album af. Ik ben geen heel grote fan van Sundell's stem, die me wat snel verveelt maar die wel een enorm bereik heeft. De composities zijn erg goed, en met name Lukather levert hier een wereldprestatie met fantastische en herkenbare solo's. Presteer het maar eens om een goede ballad te schrijven zoals So Faraway en dan met zo'n solo. Kippenvel!
Muzikaal gezien zijn er veel raakvlakken met andere bands. Een vleugje House Of Lords, een snufje Toto en een mengsel van Styx, Stryper en Journey, dan komen we een eind in de buurt. Gelukkig overheerst geen van deze invloeden waardoor deze cd op zichzelf blijft staan. Dit is typisch een van de cd's die blijft hangen en door de hoge kwaliteit bij velen een grote brok sympathie teweeg zal brengen. Gezien de line-up op deze cd vraag ik me wel af of deze band fatsoenlijk zou kunnen touren.
Ik ben overtuigd. Voor mij wordt dit een van mijn 'jaarlijst top 10'-noteringen want dit is gewoon een geweldige, redelijk heavy melodieuze cd. Jammer dat de Japanners weer een bonustrack hebben in de vorm van Not For Sale want nog een extra nummer op dit album zou niet te versmaden zijn geweest.
Tracklist:
1. Gates Of Fire
2. Better Believe It
3. Prince Of Paupers
4. So Faraway
5. St Teresas Love
6. Through This War
7. Eyes Of Ice
8. Gone
9. Believe In Miracles
10. On and On
11. Under The Wire
12. Winds of Change
.jpg){kind=small}
