Hmm, vreemd. Het Italiaanse The Ritual vermeldt trots dat ze vorig jaar hun allereerste full-length hebben opgenomen. Toch sturen ze ter promotie een gebrand cd’tje op met daarop slechts vier nummers die ook op dat album staan. Is dat gierigheid? Niet echt, want de band is naarstig op zoek naar een label en waarschijnlijk waren de kosten om een heel album in eigen beheer uit te brengen net even iets te hoog. Maar om de internationale pers toch kennis te laten maken met hun materiaal krijgen we deze selectie voor onze kiezen.

The Ritual beweert agressieve melodische metalcore te maken. Nu moet ik zeggen dat ze in ieder geval een goed gevoel voor humor hebben. Dat ze metalcore spelen slaat werkelijk als een lul op een drumstel. En hun ‘agressie’ lijkt meer op meditatieve zelfbeheersing. Maar melodieus is het wel en de riffs en de solo’s zijn toch van een behoorlijke kwaliteit. Muzikaal zit het verder wel snor met interessante songstructuren en goede versnellingen. Sporadisch hoor ik zelfs een kleine break. Zouden ze dat met agressieve metalcore bedoelen? Het is karig, maar het klinkt leuk.

Alleen de vocalen zijn echt van een bedenkelijk niveau. Clean probeert zanger Marco Obice een mix van power metal en stadionrock uit de jaren tachtig te zingen. Het klinkt helaas wel erg vlak. O ja, en het was metalcore toch? Daar horen ook bruut gegrom en giftige uithalen bij. Hij probeert het hoorbaar wel een paar keer, maar besluit dan toch weer clean te zingen. Als ik plagiaat zou mogen plegen op de campagne van de landmacht dan zou Obice het vakje 'ongeschikt' ingekrast krijgen.

Desondanks laat The Ritual horen dat ze zeker muzikaal talent in de vingers hebben. Toch zullen ze het beestje een andere naam moeten geven. Het is namelijk waardeloze metalcore, maar heel degelijke melodieuze alternative metal. Stuur Obice op zangles en misschien wordt het wel wat met dat label.

Tracklist:
1. Show Me What You Can Do
2. Jason On The River
3. Shoot Me
4. The Slave