Hoewel veel oude azijnpissers het er wellicht niet mee eens zullen zijn, leven we in spannende tijden als het gaat om vernieuwde, hybride vormen van extreme metal. Zowel binnen de death als black metal ontstaan steeds meer interessante nieuwe substijlen. Svarti Loghin is een typisch voorbeeld van zo’n band die zich weinig aantrekt van traditionele kaders. De band opereert op een grensvlak tussen black metal en shoegaze – ook wel ‘blackgaze’ gedoopt – waar veel bands momenteel geweldige albums afleveren. Alleen al de laatste jaren hebben groepen als Alcest en Wolves In The Throne Room dit subgenre een geweldige impuls gegeven.

Ook Svarti Loghin is dus een band die het gruizige en repetitieve karakter van 'depressive' black metal weet te versmelten met het breekbare getokkel dat in shoegaze- en post-rock kringen gebruikelijk is. In 2008 verscheen al het geniale (en helaas belachelijk ondergewaardeerde) Empty World, waarmee de band zich voor liefhebbers van dit subgenre in één keer stevig op de kaart zette. Met Drifting Through The Void is Svarti Loghin toe aan het langverwachte tweede album.

Laat ik maar direct met de deur in huis vallen: voor liefhebbers van dit genre is dit weer een fenomenaal album geworden. Met het introverte, Agalloch-achtige intro Red Sun Set wordt direct een heerlijk melancholische sfeer neergezet. Daar waar veel typische ‘suicidal black metal bands’ echter al snel in eentonige riffs vervallen, wordt er op Drifting Through The Void vele malen beter gemusiceerd. Bovendien slaagt de band erin om melancholische klanken te vermengen met het soort naïef optimistische, kinderlijke getokkel van bands als Alcest en Explosions In The Sky, waardoor een rijk en bijzonder geluid ontstaat.

In muzikaal opzicht heeft Svarti Loghin zijn sound behoorlijk verbreed ten opzichte van het debuut. Zo is er meer ruimte voor cleane zangpartijen, die ook een grotere nadruk hebben gekregen. De zang op Kosmik Tomhet doet bij vlagen zelfs een klein beetje aan U2 denken! Een bizarre mengeling die echter veel beter uitpakt dan de omschrijving doet vermoeden. Verdere genrevreemde invloeden (country), instrumenten (de mondharmonica op het fantastische titelnummer) en covers (Black Sabbath) drijven de band nóg verder weg van het oorspronkelijke black metal-geluid, maar net als bij de laatste albums van een band als Nachtmystium levert dat juist iets zeer bijzonders op.

Natuurlijk zullen er mensen zijn die deze muziek niet begrijpen, of die gewoon geen zin hebben in genrevreemde invloeden in hun favoriete subgenre. Tegelijkertijd weet ik echter zeker dat Drifting Through The Void óók juist bij een heel brede groep zal aanslaan die geïnteresseerd is in originele en grensverleggende muziek. Dat is de groep die in de gaten heeft dat er momenteel ontzettend veel interessants in de underground gaande is. Svarti Loghin is een band die, samen met bands als Alcest, Nachtmystium, Lantlôs, Wolves In The Throne Room en Lifelover, daarin het voortouw neemt. Het resultaat is een geniaal album dat wat mij betreft de perfecte sound weet te creëren. Laat jezelf dus meedrijven in de leegte…

Tracklist:
1. Red Sun Sets
2. Kosmik Tomhet
3. Ödelagd Framtid
4. Drifting Through The Void
5. Nightsky Interlude
6. Bury My Heart In These Starlit Waters
7. Planet Caravan (Black Sabbath Cover)
8. Stargazer