De band laat horen dat ze het vermogen hebben om goede pakkende songs te schrijven, met duidelijke en heldere structuren. Dit maakt het album erg boeiend om naar te luisteren. Alle instrumenten zitten erg goed in de mix, wat het ontleden van deze plaat tot een waar genot maakt. Vooral de start is veelbelovend met het nummer Prodigy Composers. Een lekker uptempo nummer met een paar heerlijke wendingen er in verwerkt.
Muzikaal staat de band in ieder geval zijn mannetje. Toch is het niet bijster origineel wat ze brengen. De muziek is het beste te vergelijken met een light-versie van Muse, doordrenkt met invloeden van Incubus. Het moge duidelijk zijn dat The Intersphere nog wel druk zoekende is naar een eigen stijl. Maar als relatief nieuwe band is dit nog niet zo erg. Wel moeten ze erop letten dat deze overduidelijke invloeden niet structureel verankerd raken in hun sound.
Ook de spanningsboog ontbreekt op deze plaat. De goede start wordt in eerste instantie goed doorgezet, maar daarna zakt het album toch in. Hierdoor gaat het album helaas toch uit als een nachtkaars. Daarnaast begaat de band een fout door een eigen nummer overduidelijk te recyclen. Snapshot is bijna een directe kopie van Prodigy Composers en komt daarna zelfs nog een beetje terug in de titeltrack. Dat mag gewoon niet.
Wel zit er een hoop potentie in deze band. Of The Intersphere zich in de toekomst echt kan meten aan de groten van alternatieve rock, betwijfel ik echter. Het is veelbelovend, maar ze moeten nog veel werk verrichten. De band zal de tijd moeten nemen om een eigen kenmerkende sound te ontwikkelen. Verliezen ze het geduld, dan zal het nooit meer worden dan een middenmoter in hun genre.
Tracklist:
1. Right Through me
2. Prodigy Composers
3. Ghostwriter
4. Snapshot
5. Early Bird
6. In Satellites
7. I Have A Place For You On Google Earth
8. Interspheres >< Atmospheres
9. State Of The Divine
10. Soap Bubbles In the Rain
11. The Far Out Astronaut
12. Tear Down The Walls
.jpg){kind=small}
