De slordige afwerking van dit album komt terug in de nummers. Het klinkt vaak behoorlijk ongeïnspireerd en onverschillig. Na het luisteren van openingsnummer Cemenntie krijg ik het idee dat deze heren en dame maar wat moesten spelen en er eigenlijk geen zin in hebben. In Dreamality krijgen we een spreker te horen die à la Haggard’s Tales Of Ithiria het verhaal vertelt. Het is alleen jammer dat dit verhaal erg tegenvalt; luister maar eens naar de verplichte ‘ooh-ooh-ooh’s’. Volgens de infosheet onderscheidt de stem van zangeres Koopie zich van de typische female metal vocals. Ze zingt weliswaar niet in de hoogte zoals veel nachtegaaltjes plegen te doen, maar haar accent en stem zijn niet om over naar huis te schrijven. Ook als ze in het Duits zingt, blijft het inspiratieloos en dof klinken.
Daarnaast is de productie ook om te huilen. Het geluid is over het algemeen te onduidelijk en zacht, waardoor veel pit en kracht verloren gaat van de toch al niet echt spannende nummers. De snelle drumpartijen in Warriors Of Death verzanden daardoor in de rest van het geluid. Toch is het niet alleen kommer en kwel op deze plaat, want er zitten zeker goede stukken op deze plaat, zoals het snelle refrein van Nachtgesänge, het tweestemmige refrein van Abendsonne, de coupletten van het slepende Woyzeck en de redelijke grunt.
Toch heb je niet altijd zin om te wachten tot het eens leuk gaat worden, waarbij leuk ook nog eens een relatief begrip is. Mijn advies is dan ook om dit album links te laten liggen. Of je moet zin hebben in een plaat, die je op de achtergrond aan kan hebben staan en waar vervolgens niets van blijft hangen. Want meer dan dat doet Woodland’s Dreamality niet.
Tracklist:
1. Cemenntie
2. Prelude
3. Dreamality
4. Warriors Of Death
5. Nachtgesänge
6. Woyzeck
7. Abendsonne
8. Fulfil My Destiny
.jpg){kind=small}
