Met slechts tien minuten en zesentwintig seconden is Speed Or Bleed het kortste cd’tje dat ik tot nu toe heb mogen reviewen. Voor een EP is het niet eens zo heel kort, maar ergens is het wel grappig dat met deze de langste promosheet meegestuurd is. T.C.F., oftewel Thrash Core Fanatics, geeft direct al aan waar we mee te maken hebben, namelijk een mix van thrash metal en hardcore.

Als belangrijkste invloeden noemt de band zelf The Cro-Mags, D.R.I. en Agnostic Front, en ik zal de laatste zijn die dat ontkent. Daarnaast vermoed ik dat T.C.F. een zekere fascinatie heeft voor Sodom. Het geluid (zeker halverwege Scumbags) heeft veel overeenkomsten met albums als Persecution Mania en Agent Orange. Hans laat horen een zeer capabele zanger te zijn, maar komt qua geluid meer overeen met de eerder genoemde bands. Daarnaast heeft hij er goed aan gedaan om de basgitaar ter hand te nemen en het soleerwerk aan Nick over te laten. Die kan zich rustig meten met de betere Bay Areagitaristen. Deze vijf songs herbergen veel klasse. Zoals gezegd is dit EP’tje erg kort, maar kwalitatief is het erg goed. Om T.C.F. nou te promoveren naar de Nederlandse thrashelite gaat me wat ver. Dat kan ik pas beoordelen na een full length cd. Volgen dus, deze band.

Tracklist:
1. Core ‘88
2. Dead On Arrival
3. Scumbags
4. Same Shit
5. See Nothing, Hear Nothing