Ho eens, Mediterraans metaal? Goddank nee, deze Zweedse band ontleent de Spaanse naam uit de gelijknamige horror/thriller uit 1999. Zoals wel vaker het geval is met producties uit die regionen betreft het ook hier een tamelijk luguber werkje. Trek de dekens dus nog maar wat hoger op, want de muziek van het vijfkoppige Los Sin Nombre komt eveneens uit een duistere hoek...

In de film spelen een aantal bovennatuurlijke krachten de hoofdpersonen parten, maar op Blind Leading Blind gaat het over Aardse zaken: woede, frustratie, agressie, onmacht... allemaal te wijten aan menselijke drama’s en trauma’s. Het levert een aantal puike facetten op die hierop gebundeld zijn en erg goed overkomen. Bovengenoemde emoties zijn haast tastbaar op deze alleraardigste thrash/death schijf.

De Zweden tappen uit het vaatje waar bands als In Flames en Soilwork in eerdere tijden furore mee maakten en de vocalen vormen een aangename kruising tussen Randy Blythe (Lamb Of God) en Bjorn Strid (Soilwork). Verantwoordelijk daarvoor is Pär Palm, die zijn stempel op Blind Leading Blind drukt met krachtig en sterk strotwerk. Clean zingen kan hij ook, maar op een aantal losse flarden na valt daar – thank God – niets van te horen.

Muzikaal gezien bewandeld Los Sin Nombre platgetreden paden, maar des te verwonderlijker is het dat de cd de hele rit boeit. De groep raast bovendien niet met de voet op de plank door de elf nummers heen, maar heeft een goede balans gevonden in snelle en langzame nummers, groovende en statische nummers en tussen luguber en catchy. Dat laatste is toch wel de kracht van de cd, de band kan tegelijkertijd duister doch pakkend klinken. Zoals gezegd, origineel is anders, maar desalniettemin is Blind Leading Blind een mooi schijfje.

Voer voor fans van oude melodieuze death uit de jaren negentig!

Tracklist:
1. Ashes To Ashes
2. Bleed
3. Blind Leading Blind
4. Breaking Silence
5. Enemy
6. Infected
7. Our Daily Bread
8. Passing Through
9. Raised In Anger
10. Taker Of Innocence
11. Sounds