Het eerste wat opvalt aan Evil In The Night zijn niet de overduidelijke invloeden van Slayer, maar het stemgeluid van zanger/bassist Andy Torres. Want nog nooit heb ik iemand zo rauw en vooral zo smerig horen zingen. In Slaughter Lord wordt het refrein er zo vals uitgespuugd, dat het gewoon vreselijk gaaf is. Natuurlijk is het een gevalletje love it of hate it, maar de gemiddelde thrasher zal zich aan de positieve kant bevinden.
Dan de muziek zelf. Die doet dus sterk denken aan het oude werk van het hierboven genoemde Slayer. Al het herkenbare zit erin: het duivelse van Show No Mercy, de lompe thrash van Reign In Blood, de scheurende gitaarsolo’s van King en Hanneman en zelfs de tijdsduur is aan de korte kant. Is het allemaal puur jatwerk? Ja, op de vocalen na, eigenlijk wel. Alleen is ook de typische no-nonsensethrash van Razor te horen en zijn er elementen van bands als Dark Angel en Sodom aanwezig. Dan hebben we nog de song Exumer, wat niets minder is dan een ode aan de band met dezelfde naam.
Je kunt je natuurlijk afvragen wat de meerwaarde is van Evil In The Night. Er zijn genoeg mensen die zullen zeggen dat ze een plaat als deze al duizenden keren gehoord hebben, en dat is natuurlijk hun goed recht. Ikzelf kan van deze muziek keer op keer genieten. Merciless Death is totaal onbekend met het woord originaliteit, maar dat maken ze meer dan goed door fatsoenlijke songs te schrijven. Het artwork is prachtig en fans van Repka kunnen weer smullen.
Tracklist:
1. Slaughter Lord
2. Deadly Assault
3. Command Death
4. Burn In Hell
5. Exumer
6. Act Of Violence
7. The Final Slaughter
8. Ready To Kill
.jpg){kind=small}
