Zweden was (en is nog steeds) een Walhalla voor powermetal bands. Dat wil alleen niet zeggen dat er geen rip-offs zijn; alhoewel deze band al sinds 1992 bestaat en plukt uit de ruif van o.a Priest, Iron Maiden en Accept (zoals ze zelf min of meer zeggen) is dat nog geen garantie op een goed product. Gitarist Mikael Dahl heeft al een tijd terug de microfoon aan de wilgen laten hangen voor uiteindelijk Nico Adamsen en plukt nu alleen nog aan zes snaren.

Dat hij dat goed doet, blijkt wel uit de op zich niet slechte nummers, maar het klinkt allemaal erg gepolijst, erg strak en erg gejat. Dit is hun zesde album (en niet hun vijfde, zoals de meegestuurde info zegt), en ik hoor eigenlijk een aftreksel van Hammerfall. Geen slap aftreksel want daar speelt de band te goed voor. Alleen Hammerfall heeft het gemaakt met een uitgekiende marketingstrategie en dat hebben deze gasten overduidelijk niet gehad.

De nummers klinken als middeleeuwse metal strijdliederen, en diegenen die daar niet genoeg van kunnen krijgen, zullen hun tanden niet stukbijten op deze schijf. Hou je van originaliteit dan loop maar een deurtje verder want dat is niet de sterke kant van Crystal Eyes. Mij kan het niet erg boeien in ieder geval, maar het klinkt op zich niet verkeerd....al is 42 minuten ultrakort.

Tracklist:
1. Ride The Rainbow
2. The Fire Of Hades
3. The Devil Inside
4. Waves Of War
5. Dying In The Rain
6. Fighting
7. Shadow Rider
8. Lonely Ball Of Fate
9. Guardian (ft. Mikael Dahl)