De band Shadowkeep bestaat al sinds 1999 en levert met The Hourglass Effect hun derde album af. Een mengelmoes van powermetal en hier en daar wat prog. De band heeft door de jaren heen bergen aan wisselingen gehad met als constante factor gitaristen Chris Allen en Nikki Robson. Op dit derde album hebben zij voormalig Tygers of Pan Tang-frontman Richie Wicks weten te strikken voor de zanglijnen van deze elf nieuwe songs.

Nu zijn ook net de vocalen het probleem bij dit The Hourglass Effect. Het ene moment luistert het heerlijk weg, het andere moment stoort het me mateloos. Het iele stemgeluid van Richie Wicks is even wennen waarna de songs behoorlijk goed in elkaar steken en er een leuk album met een verhaal te ontdekken is. Op andere momenten klinkt Richie Wicks in mijn oren net als het hoogst penetrante gepiep van een NS-treinfluit waarop ik het album maar snel weer aan de kant leg. Het is dus even doorbijten en er het goede moment voor uitzoeken om dit album te beluisteren. Tenzij je natuurlijk een geweldig Richie Wicks-fan bent.

Muzikaal steekt het aardig in elkaar, hoewel het tegenwoordig niet allemaal meer even origineel is en er op dit album redelijk wat in herhaling wordt gevallen. Het dubbele gitaarwerk van de bandleiders steekt goed in elkaar en het is mooi te horen hoe goed deze heer en dame op elkaar in zijn gespeeld. Ondanks dat het album op diverse momenten op mij een wat negatieve uitwerking heeft, geef ik het toch het voordeel van de twijfel, want dit schijfje verdient dat zeker.

Tracklist:
1. Shadow Keep
2. Incisor
3. Ten Shades of Black
4. Riot on Earth
5. Six Billion Points of Light
6. Waiting for the Call
7. As the Hourglass Falls
8. Leviathon Rising
9. Heart Shaped Stone
10. With Force We Come
11. How Many Times (Have We Tried to Save the World)