Waar springt men er dan uit? Nou, op het gebied van de nummers en songstructuren. Naast dat elk nummer hoorbaar met veel oor voor detail gearrangeerd is, kennen ze ook pakkende drives en heftige momenten. In de kern blijft Twilight And Randomness een koude black metalplaat, maar de bandleden werken daaromheen weer met een veel groter kleurenpalet. Zo kan het zijn dat er op het ene moment (Dice Man) epische passages uit de speakers rollen en dat een fractie later het beest haast letterlijk wordt losgelaten om de nodige vernieling aan te richten (The Beast Attacks). En dat allemaal zonder het aloude begrip van het 'liedje' uit het oog te verliezen. De muziek wordt in de basis nooit te ingewikkeld en dat biedt een prettige houvast. Luister toch eens naar die daverende riffs in The Pointing Finger, ondersteunt door een productioneel toegevoegde galm. Gitaarpartijen die in de kern simpel zijn, krijgen hierdoor extra diepgang.
Emancer laat maar weer eens horen dat een bescheiden vorm van geluidskunst prima samen kan gaan met lekker in het gehoorliggende black metal. De plaat biedt daarnaast een lekkere dosis melodie en agressie, om ook de meer puristische black metalliefhebber niet teleur te stellen. De elementen zijn bekend van andere bands, maar in de kookpot van Emancer wordt toch weer een smakelijk en vooral behoorlijk progressief geluid neergezet. Liefhebbers van de bovenstaande bands doen hier geen miskoop aan, maar de rest moet van tevoren wel even gaan luisteren.
Tracklist
1. Randomness
2. Dice Man
3. The Beast Attacks
4. The Pointing Finger
5. Comfort Fix
6. Twilight
7. Cunning Vital Guardian
8. Moron
9. The Rewarding Schemes
10. Winged Omniscience
.jpg){kind=small}
