Het komt uit Zweden en er staat op het eerste oog een aardig uitziende zangeres op de cover. Dat was ooit een succesingrediënt voor verkoop-zonder-luisterbeurt. Echter, gelukkig zijn er tegenwoordig kanalen om er achter te komen of vermoedens worden bevestigd of ontkracht. Deze band heeft een aardige tourlijst op MySpace staan, maar de conclusie kan ik alvast verklappen: echt veel soeps is het niet naar mijn bescheiden mening.

Tekstueel stelt het niks voor. Daar hoef je geen literair wonder voor te zijn. Muzikaal is de band een kloon van Mötley Crüe maar dan een slagje minder. Nou was ik van de Crüe nooit een echt grote fan en dat ben ik van Sister Sin niet geworden. Deze sleaze rock steekt te simpel in elkaar om potten te kunnen breken, en dus moet ik die tourlijst maar zien als een vriendendienst voor Arch Enemy vanuit de platenmaatschappij.

Als je nou een fan bent van de Crüe of van andere sleaze bands zul je er vast anders over denken dan ik, en gelukkig staat dat iedereen vrij. Ik was en ben hoe dan ook niet erg onder de indruk van Sister Sin, ondanks de aanwezigheid van zangeres Liv, die geen onaardige stem heeft en er wel goed uitziet maar de band niet kan dragen.

Tracklist:
1. Beat the Street
2. One Out of Ten
3. Breaking New Ground
4. On Parole
5. Make My Day
6. Hostile-Violent
7. Switchblade Serenade
8. Love/Hate
9. All Systems Go!
10. Eye To Eye