The Showdown steekt hun invloeden niet onder stoelen of banken en geeft publiekelijk toe zwaar beinvloedt te zijn door Pantera. Dat is in het gitaarwerk af en toe zeer duidelijk te horen, maar de band klinkt een stuk moderner. Ze laten zich beter vergelijken met een band als Shadows Fall. Dat komt vooral door de krachtige zang, hardcore invloeden en het gitaarwerk
De grote kracht is, naast de uitstekende nummers, de krachtige stem van David Bunton. Een vergelijking met Brian Fair of Chuck Billy misstaat hem niet. Een ding moet hij echter laten, en dat is clean zingen, het is niet slecht, maar in vergelijking met zijn prachtige brulwerk is het een lachertje. Een tweetal nummers heeft daarom moeite om overeind te blijven (Medea & Cerberus). Gelukkig trekt hij zijn scheur op de rest van het album flink open, met als uitschieters Achilles, Aries en Hephaestus , al doen de overige nummers er weinig voor onder.
Het is altijd fijn om te weten dat een band verder denkt dat 'slechts' de muziek. Back Breaker (lekkere titel!) is geheel gewijd aan de Goden uit de Griekse oudheid elk nummer verwijst naar een Griekse God. En als ik de muziek geloven mag kan ik je vertellen dat die Goden een stelletje heerschende motherfuckers waren, de hoes wordt er zowaar geloofwaardig bij!
Tracklist:
1. Titanomachy - The Beginning
2. Hephaestus - The Hammer Of The Gods
3. Aphrodite - The Disillusionaire
4. Achilles - The Backbreaker
5. Prometheus - The Fires Of Deliverance
6. Cerberus - The Hellhound Awaits
7. Odysseus - A Song of Hope
8. Aries - I Am Vengeance
9. Infernus - You Will Move
10. Nemesis - Give Us This Day
11. Medea - One Foot In Hell
.jpg){kind=small}
