Het Nederlandse Winter of Sin levert met Razernij haar derde volledige album af, dat evenals voorganger Woest via het Oostenrijkse CCP Records op de markt is gebracht. Zonder lullig te doen weet de gemiddelde metalfan dan al dat het album waarschijnlijk geen echte topper zal zijn. De meeste bands uit de CCP-stal vallen namelijk in de categorie ‘redelijk’ of ‘aardig’ (met als uitzondering het zeer sterke, eigenzinnige Love Lies Bleeding). Winter of Sin kunnen we wat mij betreft in de categorie ‘aardig’ plaatsen: de melodieuze black metal op Razernij klinkt nergens slecht, maar springt ook nergens écht boven de veilige middenmoot van behoorlijke, maar onopvallende bands uit.

De oorzaak hiervoor lijkt te liggen in het feit dat de band geen echte knallers weet te componeren. Hoewel het tempo over de gehele linie hoog ligt, klinken de nummers nergens écht fel en venijnig. Sommige nummers (Spervuur, Door Pijn Verscheurd) laten af en toe wat leuke ideeën horen, maar niet voldoende om de stap naar de top te beslechten. De keyboards worden overigens wel goed gebruikt en geven de band toch nog een klein beetje een eigen gezicht. Die keyboards mogen wat mij betreft dan ook nog een veel prominentere plaats in de muziek innemen, want dat zal de dynamiek zeker ten goede komen.

Het grootste minpunt vind ik eigenlijk de monotone grunt/krijs van nieuwe zanger John. Ook hier geldt hetzelfde manco: zijn strot is niet slecht, maar mist dynamiek. Het lullige is dat Razernij een album is dat hoorbaar door bekwame muzikanten in elkaar is gedraaid, een heel behoorlijke productie kent en desondanks tóch geen potten zal breken. Dat komt dus met name door het gebrek aan dynamiek, maar natuurlijk ook door het enorme aanbod. Luistertips: Spervuur en Overheerscher.

Tracklist:
1. Schimmen
2. Onheil
3. Spervuur
4. Door Pijn Verscheurd
5. All Life Will End Here
6. Land Van Ijs
7. Dark Clouds Gather North
8. Into Oblivion
9. Overheerscher
10. Zee Van Haat