Waar Engeland op het gebied van de hardere muziek een aantal jaren een ondergeschikte rol vertolkte na het succes van de jaren ’80 en ’90 moet er gezegd worden dat er de laatste tijd weer een hoop interessants van de golfbreker van Nederland komt overwaaien. Ik noem een Taint, Manatees, Bossk, Johnny Truant, Sikth en nu dus Humanfly.

Ontstaan uit de restanten van bands als Beecher en Canvas (twee talentvolle Britse bands die helaas te vroeg gestopt zijn) is men met II aangekomen bij, niet echt verrassend, hun tweede album. Hoe deze zich verhoud tot hun eerste plaat is mij niet bekend omdat dit pas mijn eerste kennismaking met Humanfly is. En deze eerste kennismaking is meer dan positief. Het album staat bol van de epische nummers die zowel Pink Floydiaans atmosferisch als Neurosiaans allesverwoestend zijn. Het melodieuze van de postrock wordt afgewisseld met overdonderend riffwerk, en vooral de riffs maken het dat deze plaat opvalt tussen de vele bands die in hetzelfde genre rondwandelen. II is grotendeels instrumentaal, maar er wordt op zijn tijd ook een flinke grunt en krijs uit de kast getrokken die het geheel voorzover mogelijk nog imposanter maakt.

Het begint inmiddels een beetje een dooddoener te worden, maar liefhebbers van Neurosis, Isis, Cult of Luna en aanverwante bands alsook Pink Floyd en Explosions in the Sky, sla uw slag!

Tracklist:
1. Another Week in the Theme Park of Death (Echoes of the Roman Empire)
2. Shot Into Space (on a Collision Course with the Sun)
3. Nenhuns Deuses Nenhuns Mestres
4. Tjarnargata, A Passage to Reykjavik