Je springt in je Cadillac Convertible ’63 en ziet de wijzer van de snelheidsmeter tot ver boven de honderd stijgen. Dwars door de Verenigde Staten scheur je met een ronkende motor door zanderige plaatsjes, bij God niet wetend waar je zal uitkomen. Met losse manen in de wind, een shaggie in de mondhoek en een fles whiskey binnen handbereik graai je naar de nieuwe cd van The Killbots naast je. Je duwt het schijfje in je cd-speler en zet het volume mokershard. Dít is plaatje wat ik voor me zie als ik het debuut van deze band door mijn speakers hoor schallen.

Aanvankelijk start de cd met lekker in het gehoor liggende rock ’n roll. Rauw, hard, recht toe recht aan, en tegelijkertijd erg catchy. Maar, er is meer aan de horizon te bekennen. Naarmate de cd vordert wordt het allemaal wat spannender. Er komt wat meer diepgang in de nummers, meer sfeer, rauwere songs, soleerwerk en niet onbelangrijk, meer stoner. De productie is heerlijk ruw en de muziek wordt uiterst vuig gebracht met een rauwe zanger die ergens rondzweeft tussen Kyle Thomas (Alabama Thunderpussy), Dolf de Borst (Datsuns) en Lemmy. Het instrumentaal geweld klinkt ongelooflijk eerlijk en vol, en ja, er zijn tegenwoordig zelfs stonerbands die vergeten zijn hoe ze eigenlijk moeten klinken. The Killbots heeft het in ieder geval goed begrepen.

Het hoogtepunt van de cd komt in de vorm van The Counts Of Mondo. Het achtste nummer van de plaat is geheel instrumentaal en start met heerlijk akoestisch Spaans gitaarwerk. Na een kleine twee minuten barst de hel los door een geweldig dubbelstemmige riff die gevolgt wordt door meer bruut riffwerk en een flinke scheut ongepolijste solo’s. En ander nummertje dat ook een vermelding verdient is het afsluitende Tantra, een heerlijk mysterieus instrumentaaltje dat zich op beangstigende manier uitbouwt zonder dat de remmen compleet los gaan. Dit neemt overigens niet weg dat de nummers mét zang niet onderdoen voor twee bovengenoemde nummers.

Hoewel alles op deze cd er op wijst dat we met een stel stonende rednecks uit een gat ergens in de Nevada woestijn van doen hebben, komt deze productie van onze zuiderburen! Je hoort in de muziek terug dat deze band al een tijdje meedraait en heer en meester is over hun instrumenten. Alle riffs, roffeltjes, bassloopjes en riedeltjes komen erg natuurlijk over, maar The Killbots hebben duidelijk goed nagedacht over hun songs. Deze steken buitengewoon goed in elkaar, en ik heb eigenlijk maar een ding te melden tegen een ieder die rauwe rock een warm hart toedraagt: Ga als de wiedeweerga deze plaat aanschaffen, veel beter krijg je het niet.

Tracklist:
1. Hellfire
2. The Whore (Without A Name)
3. Whirlwind Pussy
4. Fever
5. Killer Raid
6. Fright Train
7. Rule Me Out
8. The Count Of Mondo
9. Pay The Deuce
10. Cuda 69
11. Good Times
12. Tantra