Met een titel als Time To Be Free is het niet moeilijk te raden dat Andre Matos het maar moeilijk had in zijn eerdere bandsituaties. Nu kan hij eindelijk doen wat hij zelf wil en kan eindelijk zijn Angra-verleden achter zich laten. Tenminste, dat zou je denken. Dit is echter een cd geworden die terug gaat naar de begindagen van Angra, ten tijde van de cd's Angels Cry en Holy Land. Het lijkt haast wel een open sollicitatie naar zijn oude band, net zoals Bruce Dickinson's Accident Of Birth toentertijd een open sollicitatie naar Iron Maiden bleek te zijn. Sommige nummers op het album zoals Letting Go en Endeavour lijken erg veel op de Angra-klassieker Carry On. Veel power metal-geweld dus, overwegend snel en opgesierd met erg veel bombast van de diverse orkestrale passages.
Het is apart om te horen dat er alles aan gedaan wordt om de plaat zo spannend mogelijk te maken, maar dat de cd dat uiteindelijk niet geworden is. Ik bedoel, aan variatie, tempo-wisselingen en details is absoluut geen gebrek. De eerste luisterbeurten ben je dan ook diep onder de indruk. Maar al snel, als je de nummers gaat ontleden, valt op dat er weinig tot niks nieuws voorbij komt. Rio en How Long zijn in principe erg lekkere meezingers en mogen zeker gehoord worden. En de langere nummers New Moonlight en de titeltrack kunnen er ook best mee door.
Toch, na een stuk of vijf luisterbeurten had ik eigenlijk wel weer genoeg gehoord. Andre is een prima zanger, maar als solo-artiest nog iets te beperkt. Het meeste materiaal komt van hem af en ik vind niet dat hij een echt denderende songwriter is. Misschien kan hij beter een stel echt goede nummers lenen van andere mensen en het daarmee proberen. Maar ok, mocht je af en toe je geld willen uitgeven aan een bombastische power metal-cd, dan kan je Time To Be Free best eens uitproberen.
Tracklist:
1. Menuett
2. Letting Go
3. Rio
4. Remember Why
5. How Long (Unleashed Away)
6. Looking Back
7. Face The End
8. Time To Be Free
9. Rescue
10. New Moonlight
11. Endeavour
