Het was alweer vijf jaar geleden dat Backfire voor het laatst een album had uitgebracht. Het werd dan ook weer eens tijd voor een nieuw wapenfeit. En zie hier, de heren uit Maastricht hebben een hele zware waterstofbom voor ons in petto. Dit album geeft je van het begin tot het eind een enorme adrenalidestoot.

In Harm’s Way is een onvervalsde hardcoreplaat geworden van een hoog niveau. Er wordt op dit album geen moment gas terug genomen, Backfire raast dan ook in full speed door de 13 nummers heen. Deze nummers zijn herkenbaar en blijven al snel hangen. Backfire mag dan inmiddels twee gitaristen hebben, verwacht echter geen gitaarsolo’s of experimentele gitaarriedeltjes. Het album is geproduceerd door de drummer Igor Wouters en de mastering was in handen van niemand minder dan Tue Madsen (o.a. bekend van Sick Of It All).

Het album start met Pushing My Failures Away en direct ontvang je de eerste mokerslag. Maar de echte “kick in the ass” volgt op het tweede nummer Nothing Is Forgiven. In dit rechttoe rechtaan nummer geeft Backfire te kennen dat ze de streken van een bepaald persoon in hun naaste omgeving nooit zullen vergeten. Tijdens het luisteren voel je als het ware de afkeer, kippenvel krijg ik van dit nummer. Backfire heeft op dit album diverse heftige persoonlijke gebeurtenissen verwerkt. Aan de meeste van deze verhalen wordt overigens een positieve draai gegeven. Hardcoreknallers als Sam’s Song en You Can Make It zijn hier de beste voorbeelden van. Een ander hoogtepunt op dit album is het nummer How Do You Like Me Now. Op dit nummer krijgt Backfire hulp van Stephen Bessac, zanger van de Franse band Kickback. Dit nummer wordt door de zangers van Backfire en Kickback naar een ware climax toegeschreeuwd. Het album wordt afgesloten met het geweldige nummer Systems Overload, een cover van de invloedrijke, maar niet altijd even gewaardeerde, band Integrity.

Mijn conclusie is dat dit album een ware must is voor liefhebbers van hardcore zoals die gemaakt wordt door bands als Sick Of It All, Agnostic Front, Kickback en toch ook Hatebreed. Backfire heeft mijn wrange nasmaak aan het vorige album Change The Game volledig weggewerkt. Het enige punt van kritiek heeft dan ook betrekking op de hoes van het album. Deze is ietwat beneden de maat (lekker belangrijk overigens). In Harm’s Way doet mij enorm denken aan Fight For Justice(1997), het laatste legendarische album van Warzone. In Harm’s Way is zeker niet het laatste album van Backfire, want op het nummer Things We Have zeggen de heren zelf “We’re ready for the next ten years”. Daar heb ik zeker geen problemen mee, integendeel.

Tracklist:
1. Pushing My Failures Away
2. Nothing Is Forgiven
3. When All Hope Ends
4. Sam’s Song
5. Screaming For Silence
6. This Thing We Have
7. Brother’s Keeper
8. How Do You Like Me Now
9. Push The Limit
10. Purify
11. Hey Joe
12. You Can Make It
13. Systems Overload