Daar hebben we er weer eentje. Alweer zo'n band die death metal mengt met hardcore invloeden en daar de nodige thrashy elementen aan toevoegt. Nu betreft het Trashcanned uit Oostenrijk wat het wil gaan proberen in de grote boze muziekwereld.

Het moet gezegd worden. Men doet dat eigenlijk best aardig. De muziek van de band is een stukje melodieuzer dan de vele andere death/metalcore bands van vandaag de dag en men maakt tevens gebruik van de nodige samples en keyboards. Dankzij deze opsmuk weet men zich toch een klein beetje te onderscheiden van de rest.

De meeste nummers op het album zitten behoorlijk goed in elkaar en we komen de nodige lekkere thrash riffs tegen op weg naar het einde. Echter is het na een nummertje of vier wel mooi geweest. Ik kreeg de neiging althans om de plaat af te zetten, omdat ik het wel gehoord had. Daar is het welbekende metalcore euvel van de laatste jaren weer. De muziek zit best goed in elkaar, de riffs zijn leuk en de aggressie wordt op de juiste manier afgewisseld met melodie, maar het wordt zo verdomd saai na een paar nummers. De saaie brullende vocalen helpen ook niet echt mee en de matig geproduceerde dynamiekloze drums gaan na verloop van tijd ook behoorlijk irriteren.

Dat maakt dit echter nog geen slecht album, want zoals ik al eerder aangaf, staan er best wat leuke nummers op deze cd. Sterkste voorbeeld is het uitstekend opgebouwde Bury the Dead waarin de band mooie melodielijnen afwisselt met brute passages. Waarom de band daarna haar glazen in moet gooien met het vervelende Heartbeat is mij een raadsel, maar de irritante geluidseffecten van een hartslagmeter helpen alvast het begin en einde om zeep. Men maakt het daarna wel weer enigszins goed met onder andere Blindfold (lekkere riffs) en Depredation (leuke electronica effectjes), maar het is toch allemaal net teveel middelmaat.

Deze band is dus nog niet helemaal aanbeland waar men graag wil zijn. Hoewel er best goede nummers op het album staan, vond ik de luisterbeurten eerder vervelend dan opwindend. Ik raad de band dan ook aan om de volgende keer de boel beter te produceren en meer variatie aan te brengen in de nogal saaie zangpartijen. Voor een eerste full-length is dit album niet slecht, maar van een knaller kunnen we toch ook zeker niet spreken.

Tracklist
1. Final Breath
2. Redemption
3. Ten Days Remain
4. Bury the Past
5. Heartbeat
6. Blindfold
7. Depredation
8. Beyond Remorse
9. My Own Revelation
10. Meet your Doom
11. Memento