Meestal heb ik het niet zo op muzikale hypes. Niet zelden verdwijnen de als wereldwonderen gepresenteerde bands binnen de kortste keren weer in de vergetelheid. Af en toe kom je echter nog een band tegen waarbij alle ophef terecht is. Het Franse eenmansproject Alcest valt in deze categorie. Neige, de man verantwoordelijk voor de muziek, levert met Souvenirs d´un Autre Monde namelijk een betoverend debuutalbum af, waarin shoegaze, black metal en postrock elkaar op schitterende wijze aanvullen.

De muziek op Souvenirs d´un Autre Monde klinkt als een versmelting van Agalloch, Drudkh en Explosions in the Sky. Bands die allemaal een sombere, maar buitengewoon doeltreffende sfeer weten te creëren. Dat lukt Alcest ook, misschien zelfs nog wel meer dan bij de genoemde voorbeelden het geval is. De zes lange nummers zitten boordevol hypnotiserend, melancholisch gitaarwerk, subtiel toegevoegde effecten en statig drumwerk. De kwaliteit van de composities zelf is echter doorslaggevend. Luister maar eens naar de manier waarop in de opener Printemps Emeraude hemelse zang samensmelt met agressief drumwerk. Kippenvel gegarandeerd!

Zo heeft ieder nummer iets speciaals over zich, waardoor het album een pure schoonheid – een schoonheid als ongerepte sneeuw – uitstraalt. De fragiele cleane zang benadrukt die ongerepte puurheid nog eens extra. Mensen die dus menen dat Alcest de zoveelste hype is, doen er goed aan om dit album zo snel mogelijk te beluisteren en hun oordeel bij te stellen. Datzelfde geldt voor mensen die bovengenoemde bands kunnen waarderen, want die zullen er – net als mij – een kandidaat voor hun jaarlijstjes bij hebben.

Tracklist:
1. Printemps Emeraude
2. Souvenirs d'un autre monde
3. Les Iris
4. Ciel Errant
5. Sur l'autre rive je t'attendrai
6. Tir Nan Og