Het debuutalbum van Civilization One opent met onheilspellende synthesizerklanken, percussie en een sitar. Aangezien de biografie vermeldt dat de muzikanten uit Sri Lanka, Brazilië, Frankrijk en Italie afkomstig zijn, wekt dat even de suggestie dat dit een album vol originele en exotische muziek is. Dat is slechts schijn. Vanaf het eerste echte nummer, Life Of Agony, blijkt Civilization One de zoveelste zeer melodieuze power metal band te zijn, met een progressief en symfonisch randje en wat AOR-invloeden.

De band is opgericht door gitarist Aldo Lanobile (Secret Sphere) en zanger Chitral Somapala, die je misschien kent van Avalon, Firewind, Faro, Red Circuit, Court Jester, Ivanhoe, Moonlight Agony of Domain. Uit die lange lijst bandnamen blijkt twee dingen. Allereerst is Somapala een uitstekende zanger die derhalve veelgevraagd is. Zijn stemgeluid refereert aan Tony Martin (ex-Black Sabbath) en Klaus Meine (Scorpions). Ten tweede is het de vraag hoe lang Civilization One zal bestaan, voordat Somapala de voorkeur geeft aan (weer) een ander project.

Op de tracks 16 en Welcome To Paradise komt een paar keer een grunt voorbij, die door Erik Stein (Shimetsu) is ingebruld. Gelukkig duren die ongepaste fragmenten maar even. Tussen beide songs in staat het hoogtepunt van het album, Sacred, dat een mooie opbouw heeft en een hemelse, op aanstekelijke wijze door keyboards ondersteunde openingsriff. Een ander opvallend nummer is Legends Of The Past (Carry On), waarvan het refrein erg gemakkelijk in het gehoor ligt. De ballad Dream On nodigt eveneens uit tot meezingen. Time Will Tell heeft een gastoptreden van Meike, de achtergrondzangeres van de Duitse rocker Peter Maffay. Een minpunt van Revolution Rising is dat het album met ruim veertig minuten aan de korte kant is.

Deze cd is al een tijdje uit. Toetsenist Jesper Stotz heeft Civilization One inmiddels verlaten en is vervangen door een tweede gitarist, Christian Münzner (Majesty). Dat betekent waarschijnlijk dat de band een hardere kant opgaat. Hopelijk presenteert het tweede album (als het zover komt) dan ook een wat origineler geluid of meer uitschieters zoals Sacred. Op dit moment valt Civilization One niet echt op in de grote grijze massa van power metal bands. Revolution Rising is een degelijk album, maar het internationale gezelschap komt niet in de buurt van de toppers in het genre zoals het qua sound vergelijkbare Kamelot.

Tracklist:
1. Celestial Sunrise
2. Life Of Agony
3. Legends Of The Past (Carry On)
4. The Lost Souls
5. 16
6. Sacred
7. Welcome To Paradise
8. Wishing Well
9. Dream On
10. Time Will Tell