Na een ongelukkig avontuur met een onbetrouwbaar label uit Singapore in 1998, kwam het Finse Noumena in 2002 met hun debuut via het Australische Catharsis Records. Toch kwam de erkenning pas twee jaar later, toen de band dankzij een verdienstelijke promo werd opgepikt door Spikefarm Records, die uiteindelijk ook hun tweede plaat Absence uitbracht. Inmiddels is ook het derde album, Anatomy Of Life, alweer enige tijd uit.

Noumena neemt de term ‘melodeath’ wel heel letterlijk. De gitaarriffs zijn namelijk zo melodieus dat de muziek hierdoor weinig aan death metal doet denken. Veel nummers worden opgebouwd door haast jamsessie-achtige stukken, waarna een minuut later zanger Antti Haapanen van zich laat horen. En gelijk weet je dan waarom Noumena toch in het death metal-hokje wordt geplaatst. Haapanens grunts klinken namelijk zwaar en log en zetten de melodieuze gitaarriedels in een ander perspectief.

Grote lappen tekst zul je echter niet in het cd-boekje aantreffen, want Anatomy Of Life bevat veel instrumentale stukken. Als er gezongen wordt, is het niet alleen Haapanen die de klus moet klaren, hij krijgt regelmatig hulp van een anonieme zangeres wiens stem een scherp (en welkom) contrast vormt met die van de grunter en zo af en toe is er ook plaats voor een kort stuk cleane zang.

Muzikaal gezien zit Anatomy Of Life puik in elkaar. De gitaarloopjes liggen makkelijk in het gehoor terwijl de vocalen een hoop agressiviteit toevoegen. Ook het geswitch van heavy naar ingetogen akoestisch doet de plaat goed. Wat Noumena nog mist is het vermogen om een nummer memorabel te maken. Je hoort een nummer en tegen de tijd dat het volgende is afgelopen heb je het idee dat de zojuist beluisterde nummers vrijwel identiek waren. Verder een prima staaltje melodieuze death metal, met de nadruk op melodieuze.

Tracklist:
1. Misanthropolis
2. Burden Of Solacement
3. Retrospection
4. The Burning
5. Monument Of Pain
6. Triumph And Loss
7. Marionettes
8. Through The Element
9. Fire And Water