I’m a fucked-up boy, in a fucked-up world. Hoewel de teksten soms anders doen vermoeden, is het New Yorkse Far From Finished geen emoband. Wel maken ze heel melodieuze punksongs mét een zanger die kan zingen én met twee gitaristen die naar punkbegrippen een aardig deuntje kunnen spelen.

Op hun tweede album Living In The Fallout laten ze aanstekelijke songs horen met veel vaart. Af en toe is het allemaal te braaf en hoop je dat de zoete vocalen veranderen in bitter geschreeuw. Maar de zang-en koorpartijen zitten erg sterk in elkaar en door deze hoge kwaliteit vergeet je al snel dat dit niet echt de stijl is waar je wild van wordt. En als je dat kunt, ben je als band goed bezig. En met een song als Roses And Razorblades zouden ze met de nodige connecties ook een MTV-hit kunnen scoren.

Kritiek kan je ook uiten in de vorm van het eerder genoemde zachtheidgehalte, maar ook lijken de songs qua opbouw en uitvoering teveel op elkaar. Ik kan hier maar in beperkte mate naar luisteren, maar ik kan wel zeggen dat fans van het genre aan Living In The Fallout een alleraardigst plaatje hebben.

Tracklist:
1. Disaster
2. Plague
3. Roses & Razor Blades
4. The Imposter
5. Watch Your Back
6. Broken
7. Wanna Be A Catastrophe?
8. A New Tune
9. Just Us Kids (November)
10. Heroes and Ghosts
11. 1849
12. Twenty-One Guns
13. Living In The Fallout