Een pluspunt is dat Malnàtt een van de weinige folk / black metal bands is die niet meteen als Finntroll, Korpiklaani of Moonsorrow klinkt. De band combineert black metal-elementen met sfeervol, zweverig toetsenwerk en bombastisch ingezette traditionele instrumenten als de tamboerijn en de bodhran. Met name de opener Pornokrator - Inno della Gioventú Maledetta en Montezuma laten horen dat deze combinatie best aardig kan uitpakken.Ook verrassend is het nummer Un Minuto di Assenzio, dat zelfs doet denken aan de bizarre jazz-achtige uitspattingen die op sommige Carpathian Forest-albums zijn terug te vinden.
Toch weet het album me niet echt te pakken. Daarvoor ontbreekt het de band simpelweg nog aan de capaciteit om écht pakkende, overtuigende nummers te schrijven. Nu klinkt het materiaal op Happy Days wel aardig, maar ben ik de nummers alweer vergeten voordat het album is afgelopen. Genreliefhebbers die wel eens wat anders willen horen, kunnen dit album eens een kansje geven, maar eerlijk gezegd verwacht ik niet dat deze band het predikaat ‘wel aardig’ ooit echt zal ontstijgen.
Tracklist:
1. Pornokrator - Inno della Gioventú Maledetta
2. Eretico Ermetico Ermeneutico
3. Montezuma
4. Al Tèrz Inpér
5. Malleus Male Fica Rum
6. Manfredi 2.2
7. Un Minuto di Assenzio
8. Il Mio Cranio
9. Finale Dipartita
