Een US metalband met een zangeres, dat was het eerste wat ik vernam van Vainglory; een band die in 2003 al hun debuut-cd maakte (2050) en nu op MTM met een nieuw album op de proppen komt.
Nu staat MTM niet bekend om power releases, maar dit is er toch écht één. Muzikaal kun je deze metal naar mijn gevoel ergens tussen het rijtje Metal Church, Pantera, Testament, Firewind en Fight scharen. De gitaren beuken er heftig op los, hier en daar wat lijkend op Yngwie (het grote voorbeeld van gitarist Corbin King) maar vooral VET; de zang van Kate French (Chastain) is niet echt vrouwelijk te noemen maar is wel functioneel; krachtige strot, hoor!.

Wat dat betreft deed opener Walking Dead mij sterk aan Halford denken. Daarmee lijkt het alsof Vainglory vaak leentjebuur heeft gespeeld bij andere bands, zou je haast gaan denken. Een aantal tracks doet dit inderdaad vermoeden, maar muzikaal zit het toch best goed in elkaar. Waar The Only Way I Know heel erg divers en sterk is, bevalt mij Face Of Death wel het beste; melodieus (wat de band claimt te zijn) maar "grabbing you by the throat". Zowaar een tempoverlaging is terug te vinden in het groovy Midnight Hellfire, maar van shredden is de band ook niet vies, getuige het instrumentale Decaptivation Attack.

Tja, daar sta je dan met je AOR voorkeur. Ik moet zeggen dat het me verrast heeft hoe de muziek in elkaar zit; beetje teveel dubbele bassdrum naar mijn zin, en de distortion van de gitaarpartijen had iets minder gemogen, maar al met al denk ik dat deze schijf veel mensen in het goede keelgat gaat schieten.

Tracklist:
1. Walking Dead
2. Burdened
3. The Only Way I Know
4. Face Of Death
5. Midnight Hellfire
6. Undying Love
7. Decapitation Attack
8. Act Of God
9. Vainglory
10. Endlessly
11. Blackened Soul
12. My Living Hell