Een verhaal van zelfconfrontatie, de demoon Abraxas die in elk van ons schuilt, het onderbewuste, de psychologie van Carl Jung en de geschriften van Basilides van Alexandrië. Dat zijn de ingrediënten van het nieuwe Hypnos 69 album. Dus laten we vooral blij zijn dat er nog rockbands zijn die het eens niet over zuipen, vrouwen en andere snoeverij willen hebben.

Deze Belgen maakten met uitstekende albums Timeline Traveller en het hersenuiteenspattende Promise Of A New Moon al veel indruk. Maar The Eclectic Measure is zowaar nog een fijnere trip met een Ayreon-achtige feeling. Progrock, jazzrock en een ruime brok psychedelica verwijzen naar de eerste progrockgolf toen zelfs vrome priesters stiekem aan de LSD zaten. En dat is een heel fijn geluid.

Naast het basis rockgeluid bestaande uit zang, bas, drum en gitaar, wordt ook het meer experimentele instrumentarium aangeboord. Een saxofoon, een theremin, een Moog Taurus, een mellotron, een klarinet, een timpanis, een glockenspiel en een batterij Korg’s maken het geheel nog een stuk artistieker.

Toch vrees ik dat ik met slecht nieuws moet afsluiten want dit Belgisch kwartet heeft zichzelf een maand na de opnames opgeheven. Maar The Eclectic Measure is dan wel een heel mooie zwanenzang geworden.

Tracklist:
1. I And You And Me (I)
2. The Eclectic Measure
3. Forgotten Souls
4. My Ambiguity Of Reality
5. The Antagonist
6. Halfway To The Stars
7. I And You And Me (II)
8. Ominous (But Fooled Before)
9. The Point Of No Return
10. Deus Ex Machina