U kent het vast wel, waarde lezer. U verheugt u op bepaalde zaken, en als het zover is, merkt u vol teleurstelling op dat een essentieel element ontbreekt, of vervangen wordt door een substitutiegoed van veel mindere kwaliteit. Denk aan stampot met rozijnen in plaats van spekjes, Walibi World waar de Goliath is gesloten wegens onderhoud of een rol in een film krijgen en op de set er achterkomen dat u 1 van de 143 ogezwollen lijken bent die in de gracht dienen rond te dobberen, en enkel uw blauwe voeten het witte doek zullen halen.

Tijdens de 33 minuten van Perception Of Hate van de Colombiaanse Goretrade onderging ik een zelfde soort teleurstelling. Onbekend met de band en lekker gemaakt door de infosheet van Displeased Records stortte ik mij vol overgave tussen de verminkte rompen en sappige ingewanden van Zuid-Amerika, maar helaas wist ik daar, al rondwentelend in stollend bloed, geen extase te ervaren waar ik op had gehoopt.

Wat er aan scheelt? Een aantal zaken, waarvan de stem van Cesar Vera de grootste teleursteling bleek. Deze staat voor mij beslist niet in verhouding tot het geluid van de muziek, lijkt van heel ver weg te komen en klinkt als gemalen glas dat ooit dik en mat is geweest. Een domper? Jazeker. Want de muziek kan nog zo hard slachten, het is de wisselwerking van instrumenten en stemgeluiden die een cd op en top bruut maken, en in dit geval weet de koeterwalende Cesar niet voldoende te overtuigen.
De muziek zelf is van het ruige, temperamentvolle soort, maar kampt tevens ook met het probleem dat death metal vaker nekt: monotoonheid. Tijdens de eerste twee nummers doen de nekspieren hun ritueel, maar zodra nummer drie precies hetzelfde blijkt te klinken als nummer één en twee, dan is de lol er af. Tenzij u vaker een over the top bruut, doch middelmatig nummer zo`n 8 keer op repeat zet.

Het probleem met dit soort albums is in mijn ogen vrij simpel: de juiste balans is zoek. Als de woeste muziek aan eentoonigheid en een wat suisende, bijna echoënde productie lijdt, dan moet de moddervette grunt de boel kunnen compenseren. En is de grunt wat aan de lauwe kant? Dan is het aan de muziek en de productie om het oor imposant te molesteren. Maar op Perception Of Hate is van beide opties beslist geen sprake. Zonde, want als de schouders even flink onder bepaalde zaken worden gezet, kunnen er zomaar moorddadige nummers vallen.

Tracklist:
1. Impregnated With Deceit
2. Perception Of Hate
3. Drifting Towards Extinction
4. Revenge Shall Be Mine
5. Some One To Kill
6. Righteous Retribution
7. Rising From Defeat
8. Derogate
9. Ritual Of Flesh (2006)