Er zijn nou eenmaal bands die beslist geen haast wensen te maken. Die "rustig aan doen" ook te snel vinden gaan en die op z'n zachtst gezegd alle tijd van de wereld nemen om een album uit te brengen. Maar goed, de wonderen zijn de wereld nog niet uit, en dus wil ik de mensen die General Surgery zestien jaar geleden de eerste demo hebben zien uitbrengen even storen, op hun werk, of van tussen de poepluiers van hun kroost vandaan plukken voor het volgende nieuws: na zeventien jaar van bestaan, de nodige line-up wisselingen en een hele mand vol demo's, ep's, en split-cd's is het Zweedse General Surgery dit jaar eindelijk op de proppen gekomen met het debuut, Left Hand Pathology (hallo Entombed!).

De moeite waard? Zonder meer. We gaan daar verder niet moeilijk over doen. Left Hand Pathology is anno 2006 een album dat de juiste plek weet op te vullen in het grind/death metal-landschap van vandaag. Want deze zeer Carcass-achtige muziek heeft verder weinig collega's. De combinatie van death en grind is in alle andere gevallen of te death, of te grindirig en is met name gericht op brute verwoesting, terwijl General Surgery de bijna perfecte middenweg tussen death en grind heeft belicht met een bijna jolige inslag, want hard metaal mag ook best leuk zijn zonder in kwaliteit af te nemen. En hoewel de opener If These Walls Could Talk de spits op een niet misselijke manier weet af te bijten, komt de opvolger Ambulance Chaser al gauw de vrolijke noot presenteren. En daarmee is het startschot voor een bloederig feestje officieel gelost.

Om General Surgery als een Carcass-kloon af te schilderen gaat mij wat ver, maar toch kan de vergelijking tussen deze bands simpelweg niet ongenoemd blijven, Carcass is per slot van rekening dé reden waarom General Surgery eens is opgericht. Het typisch Zweedse geluid is dan ook niet aan General Surgery besteed, wat u en mij ter ore komt is een rauwe benadering van flink mokerende maar toch ook wel catchy noten die zich een stevige positie tussen death en grind hebben toegeëigend. De veertien nummers mogen dan wel kort van duur zijn, het luisterplezier is er niet minder om. En de wens om in hoog tempo de buurman te molesteren of te stuiteren met de haren los wisselt elkaar in een eveneens rap tempo af. General Surgery weet zodoende goed in te spelen op de veelzijdige kant van de luisteraar. Melodieus is de band overigens zeker niet te noemen, maar een chronisch gebrek aan melodie is ook zeker niet aan de orde. Alles op z'n tijd, zoals een leuke solo, bijvoorbeeld. En als Matti Kärki van Dismember ook een nootje mee komt brullen, zijn de rapen helemaal gaar.

En zo vliegt het half uurtje aan muziek om voor u er erg in hebt. Laten we hopen dat het niet weer zeventien jaar gaat duren voordat de lugubere chirurgen der muzikaal geweld met de opvolger van Left Hand Pathology komen. Maar dat is voor later zorg. Nu eerst een Bavaria.

Tracklist:
1. If These Walls Could Talk
2. Ambulance Chaser
3. Fulguration
4. Arterial Spray Obsession
5. Necrodecontamination
6. The League Of Extraordinary Grave Robbers
7. The Admirable Teachings Of Burke & Hare
8. Capricious Provisional Cadaver Grater
9. Decomposer
10. Viva! Blunt Force Trauma
11. Cold Storage Fever
12. Mucopurulent Mayhem
13. Mortuary Wars
14. Convivial Corpse Disposal Methodology