Het Noord-Ierse Sandstone haalt zijn mosterd bij de New Wave Of British Heavy Metal stroming. Dus geen übersnelle ‘lalalala’-power metal, maar ouderwetse metal met een flinke scheut hardrock invloeden. Oubollig? Deze keer niet. En dat komt voornamelijk doordat zanger Sean McBay een charmante stem heeft, de teksten heerlijk divers zijn en de heren door middel van stijlgrepen als koortjes en dwarse solo’s ook met enkele tenen in deze tijd staan.

Het album opent ijzersterk met America dat een grote NWOBHM-klassieker kon geweest zijn, als het vijfentwintig jaar geleden was geschreven. Het torenhoge niveau van deze openingsong wordt ironisch genoeg enkel terug bij hekkensluiter Children of the Jihad gehaald. Beiden handelen trouwens over politieke moeilijkheden en de Noord-Ieren schamen zich niet om hun eigen mening te ventileren. De overige songs zijn verre van slecht, maar weten toch niet zo te overdonderen. Ook hebben de heren zich te veel laten verleiden tot het schrijven van ballades. Twee op één album is toch wel meer dan genoeg?

Fans van Tygers Of Pan Tang en Diamond Head die ook niet vies zijn van hardrock, moeten dit hartverwarmende album eens luisteren. Zeer leuk plaatje.

Tracklist:
1. America
2. Atrophy
3. So Pretty
4. Building Castles
5. Sometime Soon
6. Just Forget
7. Unbroken
8. Nothing New
9. Nemesii
10. The Fall
11. Couldabeen
12. Children Of The Jihad