Deströyer 666 is een Australische Black/Death/Thrash metal band (voortgekomen uit o.a. Bestial Warlust). Op hun voorgaande platen (Unchain the wolves & Violence is the prince) gingen ze al een aardig potje te keer. Met "Phoenix Rising" proberen ze weer te keer te gaan... maar verwacht geen keyboards of zangeresjes, want dan kom je bedrogen uit.

Na een kort, zacht opgenomen, intro-tje begint het nummer "Rise of the predator". Het nummer klinkt, terwijl het nogsteeds lekker beukt, een stuk strakker dan het voorgaande werk, zonder de sfeer te verliezen. Dit hakt er lekker in! Daarna is de beurt aan het korte "The last Revelation" dat er weer net zo lekker ingaat als het voorgaande nummer. Wat opvalt is dat de drummer zeer goed zijn best doet. Het titelnummer is al helemaal een feest, inclusief gierende gitaren, beukende riffs en een heerlijk agressieve zang. Het wat langere "I am the wargod" is misschien wel samen met het voorgaande nummer het hoogtepunt van dit album. Het is van een iets lager tempo, maar het klinkt zo geweldig. "The eternal Glory of War" is een al wat ouder nummer, maar is opnieuw ingespeeld, en het resultaat mag er best zijn. "Lone wolf Winter" bevat weer, zoals de hele CD al, ijzersterke riffs. Alleen het eind van het nummer vind ik wat minder geslaagd. Bij "Ride the solar winds" heb ik zoiets van; erg goed, maar dit heb ik al eerder gehoord. Hetzelfde heb ik bij de afsluiter "The birth of tragedy". Alhoewel het beide wel goede nummers zijn.

Al bij een al een stevige, goede CD. Alleen jammer dat het soms een beetje op elkaar lijkt, maar eigenlijk mag ik daar niet te veel over klagen. Een echte aanrader voor alle Death, Black en Thrash metalfans...

Tracklist:
1. Rise Of The Predator
2. The Last Revelation
3. Phoenix Rising
4. I Am The Wargod (Ode To The Battle Slain)
5. The Eternal Glory Of War
6. Lone Wolf Winter
7. Ride The Solar Winds
8. The Birth Of Tragedy