“Doomriders are as sonically antisocial as they come” zo luidt de eerste regel van de bijgeleverde infosheet. Daarmee wordt de spijker op zijn kop geslagen, want als je een omschrijving wilt over hoe deze band uit Boston klinkt dan zijn woorden als asociaal en smerig de eerste twee die me te binnen schieten.

Vanaf opener ‘Black Thunder’ tot aflsuiter ‘Sirens’ is drie kwartier lang een mix van Motörhead, Thin Lizzy, Peter Pan Speedrock, Mastodon, Entombed en af en toe een vleug Queens Of The Stone Age te horen. Persoonlijk vind ik het allemaal wat rommelig klinken en zeker tekstueel gezien is het behoorlijk karig, waarbij ook de zang niet heel indrukwekkend is.

Het tekstloze ‘Voice Of Fire’ zou prima dienst doen als soundtrack voor een of andere documentaire over de achterbuurten van elke willekeurige grote Amerikaanse stad. Luisterend naar dit nummer zie ik plastic zakken voorbij vliegen en zwerfhonden op me afkomen, terwijl even verderop een zwerver een teug uit een fles goedkope whiskey neemt. Het opgefokte, maar toch minder rommelige ‘The Chase’ is een van de schaarse hoogtepunten op deze cd.

Ben je wel in voor een flinke portie vuile rock’n’roll aangevuld met wat stonerrock, punk en doom, dan is ‘Black Thunder’ waarschijnlijk waar je naar op zoek bent. Doomriders is typisch zo’n band die live weleens voor een feestje zouden kunnen zorgen, maar op cd komt het vooralsnog niet helemaal uit de verf.

Tracklist:
1. Black Thunder
2. The Long Walk
3. Ride Or Die
4. Deathbox
5. Listen Up!!
6. Midnight Eye
7. Fuck This Shit
8. Worthless
9. The Chase
10. Voice Of Fire
11. Drag Them Down
12. The Whipcrack
13. Sirens