Tja, wat doe je met een band als GF93? De vrolijke up-tempo pseudo-postrock blijft af en toe wel hangen in mijn grijze hersenenmassa, maar maakt wij niet echt blij. Ze beweren dat ze dezelfde benadering voor muziek hebben als At The Drive-In en The Mars Volta, geïnspireerd zijn door Korn en Deftones en ze beschouwen zich op de koop toe als een ‘noise-collective’. Zelfkennis is dus niet aan deze Italianen besteed want ze spelen gewoon rock met wat emo-invloeden.

In eigen land kunnen ze zeker wat succes gaan oogsten met brave rocksongs (met een vals scherp randje) als ‘Deathwishineye’ en ‘Eight Years’, maar niemand zal er elders van wakker liggen. Na al het mooie artwork dat ik de laatste maanden heb aanschouwd, valt het lelijke boekje van ‘OSR’ trouwens ook wel erg tegen. Meer wil ik hier niet over kwijt. Is dit een slecht onderbouwde recensie? Laat de heren dan eerst eens goede onderbouwde muziek neerpennen met gevoel.

Tracklist:
1. Brings Further Signification
2. 25 Times Fire Devastates
3. Lesive
4. Deathwishineye
5. Enter The Cult (The Cold Ocean)
6. Enter Reprise
7. Heartbeat
8. Crush-Art
9. Earthagram
10. Trustpay
11. Own Style Research
12. Eight Years
13. Eight Years (Syncprodz Remix)