Een kolossale inschattingsfout.
Want ik heb het nieuwe album van dit Noorse power trio nu zo’n anderhalve week in huis, en er is geen dag voorbij gegaan dat ik me niet vergaapt heb aan The Search. Er zit zeker een element van stoner in, maar de huidige sound van El Caco beslaat een veel breder assortiment aan stijlen. Een spetterende mix van stoner, metal en indierock.
De eerste drie nummers vormen een goede indicatie van de sound van de Noren. Opener Someone New is een up-tempo, catchy heavy rocker met een lichte ‘80s stadium rock flavour, die meteen de aandacht op de vocalen van zanger/bassist Øyvind Osa vestigt. Osa beschikt over niets minder dan de perfecte rockstem, waarmee hij stijlvol wisselt tussen hoog en aangenaam, laag en ruig. Het ene moment zo fragiel als de zanger van een moderne Britse indieband, het andere moment zo excentriek als Cedric Bixler Zavala (The Mars Volta). En bij vlagen zo ruig als schuurpapier.
Over ruig gesproken, met het tweede nummer Stuck to Deteste laat El Caco zich van de harde kant zien. Bijna thrashy metalinvloeden krijgen hier de kans om hoogtij te vieren, om bij het aanvangen van Underneath aan de kant geschoven te worden voor een meeslepende rocksong met breekbare, emotionele vocalen. El Caco is van meerdere rockmarkten thuis en men beheerst de kunst van het schrijven van pakkende songs, wat een sterk, overtuigend album oplevert.
Øyvind Osa’s zang wordt ondersteund door uitermate krachtige gitaarpartijen en een ritmesectie die de snelheid in het album houdt. Nummers als Fallen en Substitute kennen refreinen die je niet meer loslaten, wat ook zonder meer opgaat voor het album in z’n geheel. The Search is er ongetwijfeld één voor het jaarlijstje. En de volgende keer dat ik een plaat van El Caco tegenkom, aanbieding of niet, gaat ‘ie zonder twijfel over de toonbank.
Tracklist:
1. Someone New
2. Stuck to Deteste
3. Underneath
4. Fallen
5. Substitute
6. Dislocated
7. Leaving
8. Lord It
9. Straitjacket
10. The Tender Sin
11. Down the Lake
.jpg){kind=small}
