Laten we de rest van de plaat eens beschouwen: 'Maze Of Being' bevat opruiende riffs en een geweldige solo, tijdens 'The Insufferable' worden er futuristsche paden verkend, tijdens 'The Great Divide' kan ik het laten om te swingen en 'Cascade' bevat gelukkig weer heerlijke doomelementen. In vergelijking met de andere albums in de After All-discografie is dit de meest coherente en hardste plaat. Wedden dat het touren met Agent Steel hier de schuldige van is?
Ik hoop dat deze koerswijziging eindelijk eens wat succes zal brengen voor deze sympathieke en ervaren bende. 'The Vermin Breed' ziet er mooi uit, swingt als een tiet, beukt er af en toe lekker op los, de productie is subliem en last but not least klinkt de eigenzinnige stem van Piet Focroul beter als ooit. Aanrader.
Tracklist:
1. Forgotten
2. Maze Of Being
3. The Insufferable
4. Unnamed Sorrow
5. The Great Divide
6. Reasonable Doubt
7. Cascade
8. Deny The Dream
9. Downward
