Godverdomme. Wat trekt After All hard van leer tijdens opener 'Forgotten'. De melancholische rock van 'Dead Loss' en de doominvloeden op 'Mercury Rising' hebben duidelijk plaatsgemaakt voor een lekkere hap THRASH. De vijf inwoners van het middeleeuwse Brugge zijn duidelijk aangestoken door de comebacks van Death Angel, Exodus en Anthrax. Producer van dienst was wederom Harris Johns die meer dan genoeg ervaring heeft met het maken van een thrashplaat (Voivod, Kreator en Sepultura heeft hij geholpen in de studio) en het geheel werkt ingeblikt in Duitsland.

Laten we de rest van de plaat eens beschouwen: 'Maze Of Being' bevat opruiende riffs en een geweldige solo, tijdens 'The Insufferable' worden er futuristsche paden verkend, tijdens 'The Great Divide' kan ik het laten om te swingen en 'Cascade' bevat gelukkig weer heerlijke doomelementen. In vergelijking met de andere albums in de After All-discografie is dit de meest coherente en hardste plaat. Wedden dat het touren met Agent Steel hier de schuldige van is?

Ik hoop dat deze koerswijziging eindelijk eens wat succes zal brengen voor deze sympathieke en ervaren bende. 'The Vermin Breed' ziet er mooi uit, swingt als een tiet, beukt er af en toe lekker op los, de productie is subliem en last but not least klinkt de eigenzinnige stem van Piet Focroul beter als ooit. Aanrader.

Tracklist:
1. Forgotten
2. Maze Of Being
3. The Insufferable
4. Unnamed Sorrow
5. The Great Divide
6. Reasonable Doubt
7. Cascade
8. Deny The Dream
9. Downward