De ster van de Poolse deathmetalscene is nog altijd rijzende. Steeds meer retegave bands graven zich uit de pikzwarte grond een gestage weg richting het zonlicht. Polen verzamelt een steeds omvangrijker wordend deathmetalleger binnen haar muren en wordt daarmee 1 van de meest productieve (death)metal-landen uit het oostblok.
Poolse deathmetal is een begrip op zich. Onderling hanteert elke band haar eigen formule maar over het algemeen genomen leiden alle wegen wat de totale sound betreft nog altijd naar de Rome van het Oosten, waar grootheden als Vader, Decapitated, Behemoth, Trauma en Hate eens aan de voedzame tiet hebben gelurkt.

Lost Soul mag met haar kersverse plaat "Chaostream" gerust in het rijtje aansluiten. Hoewel deze band al langer aan de weg timmert en inmiddels 3 full-length albums gebaard heeft, is de muziek voorheen altijd vrij underground gebleven. Daar gaat nu geheid verandering in komen daar Lost Soul genadeloos inspeelt op het rustpunt in Vaders muzikale loopbaan en alle remmen en alle mogelijke connecties ermee aan de haaien voert.

Vanaf de openingsnoten van "Chaostream" heeft de band maar 1 doel voor ogen: komen, zien en overwinnen. En een overwinning is niet gemakkelijk behaald daar er zoveel Poolse meesterwerken op de knoerd-harde markt circuleren. Maar dat feit lijkt voor Lost Soul alleen maar positief uit te pakken daar de band haar inzet hoog plaatst en alles geeft om gezien en gehoord te worden.
En het moet wel verdomd raar lopen mits deze missie niet slaagt, want lieve Heertje, wat beukt "Chaostream" toch met een oneindige macht een eind weg. Tijd lijkt even stil te staan terwijl de grond onder je voeten knispert en ritselt, om vervolgens met een harde ruk te splijten. En als het even kan zal Lost Soul het ook niet laten je een vriendelijk zetje richting de afgrond te serveren.
Kortom, aan energie, kracht en ramvermogen heerst er geen gebrek. De nummers worden stuk voor stuk in een moordend, woedend en gehaaid tempo gepresenteert, de enige echte adempauze wordt pas met de inzet van "Christian Meat", ver over de helft van het album, vrijgegeven, om de draad vervolgens weder vlekkeloos op te pakken.

Maar Lost Soul biedt meer dan alleen maar snelheid en agressie. Behalve een galspuwende en botversplinterende band is het kwartet ook bijzonder technisch ingesteld. "Chaostream" mag zich schaamteloos bij de betere technische deathmetalalbums scharen want de patronen van de nummers zijn zo strak en treffend als een pijl, afgevuurd onder de dreigende duisternis van Helms Deep. Alle tracks zijn met een gruwelijke preciezie ingespeeld waardoor de band een met een harde hand geordend opmarcherend leger lijkt te suggereren.
Ook op de melodie lijkt Lost Soul niet te willen bezuinigen. En hoewel de band zich tot dusver wel enigzins wist te distantieren van het merendeel van haar landgenoten komt het kenmerkende Poolse trekje nu dan alsnog om de hoek geslopen. Tussen het beuk-brul-ram-sterf geheel door vult Lost Soul de kieren op met fantastische gitaarsolo`s. Een welkome afwisseling, overigens, die de band meteen divers en aantrekkelijk weet te maken. Want hoewel werkelijk alle nummers op "Chaostream" de hersenpan tot gruis vermalen klinkt deze shijf zo allesbehalve eentonig en hetzelfde.

Echt origineel is de muziek van Lost Soul natuurlijk ook niet echt. Het is een meer "been there, done that feeling" die deze jongens over zich heen hebben hangen, maar...so fucking what?! De prestaties lijden daar allesbehalve onder. Poolse deathmetal klinkt voor een groot deel nu eenmaal Pools en "Pools" is hedendaags zowaar tot een synoniem voor kwaliteit uitgegroeid. En "Chaostream" houdt deze strijdflag zonder meer wapperende

Tracklist:
1. Word Of Sin
2. Godstate
3. Death Crowns All
4. Shamefull Race
5. The Hidden Law
6. Mortal Cage
7. Christian Meat
8. Angel's Cry
9. The Birth Of Babylon