Het is al zovaak gezegd en geschreven dat het haast ongeloofwaardig wordt. Maar toch is er weer een uiterst getalenteerde en veelbelovende band uit de noordelijkere regionen van Europa. Manitou uit Finland presenteert met gepaste trots hun eerste volledige album 'The Mad Moon Rising'. Een wervelende mix van heavy en progressive metal, doorweven met slierten virtuoze synth- en gitaarsolo's. Gevuld met brokken echte riffs, vervaardigd uit 100% vakmanschap. Het geheel is afgedekt door een topping zangkunsten van de hoogste kwaliteit strot voorradig. Het had de omschrijving van een Ben & Jerry's ijssoort kunnen zijn.
Net als met Ben & Jerry's krijg ik van Manitou voorlopig even geen genoeg.* Het progressieve aspect zit hem in de avontuurlijke manier van songs schrijven zoals Symphony X die bedrijft, en die nooit doorslaat naar hersenloos shredden of oeverloos gepingel in de ruimte. Neem bijvoorbeeld "Drifting Shadow". Vanaf intro tot refrein is het al feest en de solo's zijn subliem. Merk ook de verwijzing naar Amorphis op.
Een meer heavy metal aanpak zit er in Ancestral Territories, dat bol staat van de Maidenverwijzingen. Markku Pihlaja heeft soms wat weg van Bruce Dickinson en zelfs het keyboardspel klinkt zo primitief als op Dance Of Death. Het gevoel van ritme komt vooral tot uiting in "Race Of Malice", dat van saaiheid wordt gered door het strakke gitaarwerk.
*Wie niet gelooft dat dit alweer zo'n topband uit Finland is moet zelf maar proeven. Maar denk erom, teveel snoepen verzadigdt!
Tracklist:
1. The Mad Moon Rising
2. Drifting Shadow
3. Garden Of Fallen Kings
4. Machine Mind
5. Blind Eye Open
6. Wish I Could Sleep
7. The Valley Of Evergreen
8. Ancestral Territories
9. Race Of Malice
