Het is bijzonder om te zien hoe muzieksmaken beïnvloed kunnen worden door de jaargetijden. Voor mijzelf geldt bijvoorbeeld dat de lente en zomer meestal een periode is waarin het gehalte black metal, doom en droefneuzendeathmetal (denk aan bands als Insomnium en Be’lakor) significant afneemt. Die plaats wordt vooral ingenomen door groepen die er ongecompliceerd op los rocken – en dat het liefst op een zo authentiek mogelijke manier doen. Sleazy hardrock, vuige speed metal en authentieke heavy metal met een keldersound – het kan me in deze maanden niet belegen genoeg zijn. Deze muziekstijlen bevatten immers een bepaalde, tijdloze charme, die vooral aan de oppervlakte komt op momenten dat het zonnetje schijnt en het leven je ongecompliceerd toelacht.

Qua belegenheid zit de liefhebber van no-nonsense heavy metal wel goed bij het uit Kentucky afkomstige Savage Master. Neem alleen al de ontzettend kitscherige albumhoes, die een enorm cultgehalte heeft. Ook de bandfoto’s van zangeres Stacey Savage en consorten vallen in de categorie ‘aimabele curiositeiten’. In muzikaal opzicht is de muziek minder curieus. We krijgen zeer verdienstelijk uitgevoerde, klassieke heavy metal voorgeschoteld, met een licht theatraal sausje, waarin invloeden van Judas Priest, Iron Maiden, Manowar, Warlock en Mercyful Fate te ontwaren zijn. Regelmatig verpakt Savage Master die invloeden in simpele, maar effectieve mid-temponummers (Warriors Call, The Edge Of Evil en Devil Rock), die zich ondanks hun muzikale eenvoud goed staande houden en niet gaan vervelen.

Het zijn de snellere nummers waarin de band nog beter uit de verf komt. Zo grijpt het fijne Black Rider terug op de basiselementen van de heavy metal: stoere riffs, een pompend drumritme, fijne zanglijnen en een heerlijke, met gevoel gespeelde, melodieuze solo. Het opzwepende, van een headbangwaardig ritme voorziene Devil’s Child zit vol snedige riffs en bevat bovendien een lekkere, felle solo. En het onweerstaanbare Never Ending Fire begint met een stoer basgitaarloopje en ontvlamt dan in een energieke track met momenten van pure Iron Maiden-verheerlijking in het gitaarspel.

Het leuke aan Savage Master is dat de muziek eigenlijk nergens groots of opvallend is, maar met zoveel plezier en liefde voor het genre is uitgevoerd dat het moeilijk is om kritisch te zijn. Datzelfde geldt voor de zang van Stacey Savage. Zij heeft niet bepaald het grootste bereik, maar weet ondanks haar beperkingen de nummers op haar eigen manier in te kleuren. Toch heeft de band ook een verrassing in petto. De rustige, subtiel opgebouwde afsluiter Cold Hearted Death laat horen dat de Amerikanen in compositorisch opzicht nog steeds groeien. Het is een veelbelovende afsluiter waarmee de band zich comfortabel toont in meer uitgesponnen composities.

Laten we duidelijk zijn: met Dark & Dangerous gaat Savage Master de wereld niet veroveren. Maar wie authentieke heavy metal een warm hart toedraagt, zal genoeg van zijn gading vinden op dit charmante werkje.

Tracklist:
1. Three Red Candles
2. Warriors Call
3. Black Rider
4. The Edge Of Evil
5. Devil's Child
6. Screams From The Cellar
7. Never Ending Fire
8. Devil Rock
9. I Never Wanna Fall In Love
10. When The Twilight Meets The Dawn
11. Cold Hearted Death