Het Amerikaanse Savage Master is met Those Who Hunt At Night alweer aan zijn vierde full-length toe. Toch zal het me niet verbazen als menig lezer de naam nog niet eerder is tegengekomen. Het gezelschap rondom zangeres Stacey Savage (die in het dagelijks leven overigens gewoon Stacey Peak heet, maar dat klinkt natuurlijk een stuk minder stoer) opereert tot nu toe namelijk vooral in de underground. Those Who Hunt At Night is de tweede plaat die het kwintet uit Kentucky uitbrengt via het wat grotere Shadow Kingdom Records, hofleverancier voor alles wat riekt naar old school metal zonder moderne strapatsen.

En inderdaad: een blik op de discografie van deze band maakt al duidelijk wat we kunnen verwachten. Met illustere titels als Mask Of The Devil (2014), With Whips And Chains (2016) en Myth, Magic And Steel (2019) is het namelijk niet moeilijk om te raden in welke vijver Savage Master vist. Authentieke heavy metal die klinkt alsof we in een tijdsmachine stappen en een jaar of veertig terugreizen. De plaat klinkt alsof de nummers rechtstreeks uit een of ander smoezelig kelderhok op plaat zijn geknald. Denk aan Warlock, een vleug Manowar, Raven en Girlschool om een beetje een beeld te krijgen. De intentie en het spelplezier zijn belangrijker dan een strakke uitvoering en originaliteit, maar dat is geen onoverkomelijk euvel.

Those Who Hunt At Night is namelijk een zeer vermakelijk album. Het is makkelijk om de muziek als belegen en oubollig af te serveren (en eerlijk is eerlijk: daaraan is niets gelogen), maar de negen composities hebben flair en zijn lekker energiek. Met name in de solide openingstrack Hunt At Night, het snelle Eyes Behind The Stars en het stoere The Hangman’s Tree (met smakelijk gitaarwerk en een episch refrein) laat de groep zich in positieve zin gelden. De zang van Stacey Savage is tegelijkertijd charmant en wat krakkemikkig. Ze heeft geen daverend bereik en haar enthousiaste uithalen gaan soms wat met haar aan de haal, maar tegelijkertijd past het ook wel weer bij de manier waarop de band in alle opzichten genreclichés vol enthousiasme omarmt (de hilarische albumcover spreekt boekdelen).

Met een speelduur van net vijfendertig minuten krijgt de luisteraar geen tijd om zich te gaan vervelen. De plaat blijft daardoor de juiste energie behouden. Those Who Hunt At Night is vooral een erg aimabel album door het volledige gebrek aan muzikale opsmuk. En hoewel de groep niet over het vakmanschap van andere mottenballenomarmers (Hell Fire, Ruby The Hatchet, Spiders) beschikt, blijken de tracks een verrassend hoge herspeelwaarde te hebben. Dat doet Savage Master dan toch beter dan veel hedendaagse groepen, die technisch onderlegder zijn, maar vergeten om goede songs te schrijven.

Tracklist:
1. Hunt At Night
2. Eyes Behind The Stars
3. Rain Of Tears
4. Spirit Of Death
5. A Warrior’s Return
6. The Hangman’s Tree
7. Queen Satan
8. Vaster Empires
9. The Death Of Time