Het gaat het Belgische trio Brutus voor de wind. Met Burst (2017) en Nest (2019) bracht de formatie al twee uitstekende albums uit. De muziek beslaat een groot scala aan genres: punkrock, post-hardcore, noise, metal, shoegaze, rock, post-punk, noem het maar op. Deze stijlen worden samengesmolten tot een uniek en eigen geluid en laten daarbij een zeer ferme indruk achter. Hetzelfde kan gezegd worden van het nieuwste wapenfeit Unison Life, een plaat van uitzonderlijke klasse.

Die klasse komt goed naar voren in het spel en talent van de drie muzikanten en de sfeer die het trio in de nummers weet over te brengen. Zangeres en drumster Stefanie Mannaerts staat op de voorgrond met haar dikwijls breekbare, maar krachtige zang. Niet altijd even zuiver, maar het zijn juist de rauwheid en eerlijkheid die imponeren. Opener Miles Away demonstreert dit voortreffelijk. Rustig wordt er gestart, terwijl er een mysterieuze dreiging voelbaar is. Deze ontlaadt zich vervolgens met treffende, rauwe uithalen en gitaarriffs die de luisteraar als donderslagen treffen om daar plotseling door te schakelen naar Brave.

Het tempo ligt hoog, maar ook is er constant intensiteit, wat vooral blijkt uit het opzwepende drumspel, de ronkende baslijnen en de hypnotiserende, alsmede agressieve gitaarriffs. Dit weet de band de gehele plaat vast te houden, met afwisseling als troef. Zo luistert de up-tempo rocker Victoria nostalgisch weg met warm gitaarspel, terwijl het reflecterende What Have We Done zwaarmoedig en diepzinnig klinkt en uitblinkt met gefrustreerde uithalen. Ook het schakelen tussen verschillende stijlen gaat Brutus goed af. Van episch en groots (Desert Rain), naar snel en opgefokt (Dust en Brave).

De verschillende gemoedstoestanden die thematisch terugkomen in de nummers worden goed weergegeven door de muzikale omlijsting. Wat dat betreft vult het drietal elkaar perfect aan. Er is dan ook voldoende ruimte voor de bandleden om te excelleren. Zo schittert gitarist Stijn Vanhoegaerden met atmosferische riffs. Regelmatig hebben deze het dromerige karakter van bijvoorbeeld Alcest (Chainlife en Desert Rain), maar komt hij tevens met harde hardcore- en metalriffs. Naast hem speelt bassist Peter Mulders een belangrijke ondersteunde rol, maar hij bevindt zich zo nu en dan ook nadrukkelijk op de voorgrond (Liar en Dust). Daarnaast is Stefanie Mannaerts met haar gedrum een belangrijke schakel die het geheel met elkaar verbindt. Haar slagwerk is prominent aanwezig en beslaat meerdere genres. Tevens weet ze haar rol als frontvrouw en drummer bewonderingswaardig goed te combineren.

Niets dan lof voor deze release. Met Unison Life maakt Brutus een enorme muzikale stap voorwaarts, terwijl het eerdere werk ook al van prima niveau is. Het album is een aaneenschakeling van memorabele tracks en uitschieters. De band laat horen meester te zijn in het neerzetten van verschillende emotionele sferen in nummers, die zowel tekstueel als muzikaal overtuigen. Soms hitgevoelig en rockerig, op andere momenten ruig en opgefokt. Een glorieuze toekomst lonkt, en terecht!

Tracklist:
1. Miles Away
2. Brave
3. Victoria
4. What Have We Done
5. Dust
6. Liar
7. Chainlife
8. Storm
9. Dreamlife
10. Desert Rain