Het uit Amsterdam afkomstige Mountain Eye maakt alternatieve metal en is in 2017 opgericht. Twee jaar later bracht de groep zijn debuutplaat Roads Uncharted (2019) in eigen beheer uit. Voornamelijk beïnvloed door acts als Korn, Disturbed, Linkin Park en Mudvayne laat de formatie horen over goede kwaliteiten te beschikken en kwam met een collectie degelijke, maar niet wereldschokkende songs. De potentie op deze plaat is hoorbaar, maar ook de ruimte voor groei. Drie jaar later komt de band met opvolger First We Become Ashes. Hierop laat de formatie een sterke ontwikkeling horen. 

Bij opener One Of Nothing is meteen de invloed van Mudvayne duidelijk merkbaar. Vocalist Arthur Robinson klinkt akelig veel als Chad Gray, maar laat ook meteen horen veel meer in zijn mars te hebben. Moeiteloos schakelt hij tussen zijn ruwe vocalen en cleane zang en weet daarbij te imponeren. Hij klinkt enorm gevarieerd en presenteert zich niet alleen in dit nummer, maar op het gehele album als een smaakmaker. Ook de andere bandleden geven een prima visitekaartje af. Het is vooral het diverse gitaarwerk wat opvalt. Naast de vele nu-metalriffs komen er ook elementen van andere stijlen voorbij, tot aan oosterse gitaarklanken toe.

First We Become Ashes is dan ook een plaat met enorm veel afwisseling. Waar het album veel up-tempo en agressieve tracks kent (Synopsis, Peščera, 9 Knives, Elemental en afsluiter IME), heeft Mountain Eye ook een melodieuzere, progressieve en ingetogen kant. Deze komt dan ook veelvuldig aan bod. Het knappe hierbij is dat de groep vele gezichten laat zien en geen enkele track hetzelfde klinkt. Het nadeel is wel dat er cohesie mist, waardoor een echt duidelijke smoel die de band typeert ontbreekt.

Want ondanks dat het materiaal makkelijk wegluistert, duurt het wel een aantal luisterbeurten voordat de schoonheid van de tracks zich volledig openbaart. De songwriting is sterk. Met name de opbouw van Hibernation naar My Last Winter Trail en hoe het nummer zich daarna ontvouwt is lovenswaardig. Deze track behoort mede daardoor tot de hoogtepunten van de plaat. Ook Let Me Dream Forever is een sterke song. Wederom krijgt deze een lange inleiding en overtuigt daarna met zijn mooie overgang tussen coupletten en refreinen, plus de niet alledaagse oosterse stijl die erin verwikkeld is. Daarnaast zijn ongecompliceerde rockers als One Of Nothing en Synopsis absoluut vermakelijk.

Een punt van kritiek is wel dat sommige tracks te veel in de herhaling vallen en daarmee net te langdradig zijn of soms net te lang duren. Peščera, Away From Here en afsluiter IME zijn daar voorbeelden van. De ideeën klinken fris en goed, maar zouden iets compacter toegepast kunnen worden om de luisteraar bij de les te houden. Los daarvan is het kwaliteit en veel plezier wat de formatie laat horen. Een plaat als First We Become Ashes verdient dan ook aandacht. Qua meer mainstream-georiënteerde metal-releases van Nederlandse bodem behoort dit wel tot één van de sterkste die dit jaar is uitgekomen. Het zou radiostations die alternatiever programmeren sieren om Mountain Eye eens voorbij te laten komen. De band verdient namelijk de kans om aan het grote publiek voorgesteld te worden.

Tracklist:
1. One Of Nothing
2. Synopsis
3. Watershed
4. Away From Here
5. Hourglass
6. Let Me Dream Forever
7. Peščera
8. Event Horizon
9. 9 Knives
10. Hibernation
11. My Last Winter Trail
12. Elemental
13. IME