Into The Grave 2026
Enquête

Wat vind jij de gaafste song uit het jaar 2011?

Amon Amarth - Destroyer Of The Universe
Anthrax - Fight 'Em 'Til You Can't
Arch Enemy - Yesterday Is Dead And Gone
Dream Theater - On The Backs Of Angels
Fleshgod Apocalypse - The Violation
Hell - On Earth As It Is In Hell
Iced Earth - Dystopia
In Flames - Deliver Us
Lamb Of God - Ghost Walking
Machine Head - Locust
Mastodon - Curl Of The Burl
Megadeth - Public Enemy No. 1
Nightwish - Storytime
Opeth - The Devil's Orchard
Powerwolf - We Drink Your Blood
Rammstein - Mein Land
Red Fang - Wires
Septicflesh - The Vampire From Nazareth
Sólstafir - Fjara
Symphony X - When All Is Lost
Taake - Myr
The Devil's Blood - On The Wings Of Gloria
Trivium - In Waves
Within Temptation - Faster
een andere kraker uit 2011, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    24 mei:
  • Airbag en Lesoir
  • Earthside
  • Hirax, Türböwitch en Dead Serious
  • 29 mei:
  • Dog With A Spoon, Astronutz en No Breakfast Goodbye
  • Plini en Sungazer
  • 30 mei:
  • Outta Pocket, Hold My Own, Megalomaniacs en Premonition
  • Peter Pan Speedrock
  • Plini en Sungazer
    24 juni:
  • A Perfect Circle
  • Gaerea
  • Possesssed en The Heritance
Kalender
Vandaag jarig:
  • Albert Bouchard (Blue Öyster Cult) - 79
  • Arthur Berkut (Aria) - 64
  • Brian Cannon (illustrator) - 60
  • Edward Reekers (Kayak)† - 69
  • Fotis Benardo (Septic Flesh) - 46
  • Jens Becker (Grave Digger) - 61
  • Marc Martins Pia (Persefone) - 42
  • Rubén Perez (Hapax) - 50
  • Slava Popova (Operatika) - 47
  • Steve McDonald (Redd Kross) - 59
  • Steve Upton (Wishbone Ash) - 80
  • Tor Atle Andersen (Communic) - 46

Vandaag overleden:
  • Earl Root (Aesma Daeva) - 2008
  • Paul Gray (Slipknot) - 2010
  • Tony Bono (Whiplash) - 2002
Review

The Erinyes - The Erinyes
Jaar van release: 2022
Label: Frontiers Music Srl

 -

In de afgelopen paar jaar zijn er vanwege het niet kunnen touren veel interessante projecten geïnitieerd. Een daarvan is The Erinyes. De naar chtonische godinnen van de wraak vernoemde samenwerking bestaat uit maar liefst zeven muzikanten. Daarvan zijn de opmerkelijkste die van de drie zangeressen Justine Daaé (Elyose), Nicoletta Rossellini (Walk In Darkness, Kalidia) en Mizuho Lin (Semblant). Daarnaast is Aldo Lonobile (Secret Sphere, Timo Tolkki’s Avalon, Archon Angel) een belangrijke pion in het geheel. De Italiaan schreef en produceerde het debuutalbum en hij heeft ook nog eens de gitaarpartijen ingespeeld.

Het is een vrij divers debuut. De hoofdmoot is melodieuze en symfonische metal. Er zijn echter raakvlakken met rock uit de jaren tachtig (On My Way To Love, Where Do We Go en Betrayed), pop (My Kiss Goodbye), filmmuziek (Someday en de enige semi-ballade You And Me Against The World), power/heavy metal, gothic (Drown The Flame en Take Me) en zelfs prog (Paradise en in mindere mate It’s Time). Vanwege die uiteenlopende stijlen is het beslist geen eentonige aangelegenheid. Het geheel is zeker niet baanbrekend, maar klinkt lekker energiek en afwisselend. Het is elke keer een verrassing wat er nu weer komt, terwijl het geheel wel toegankelijk blijft en samenhangend is. Dat komt mede vanwege het conceptverhaal over drie vrouwelijke strijders die conflicterende belangen hebben in de liefde.

Vanzelfsprekend worden die drie rollen gespeeld door het vocale trio. Ze zijn goed te onderscheiden omdat elk van de dames een heel eigen stemgeluid heeft. De drie gaan overigens ook prima samen (Where Do We Go), al sluiten niet alle partijen naadloos op elkaar aan. Wat meer aandacht voor de finishing touch had geen kwaad gekund. Daar staat tegenover dat de refreinen van meerdere nummers zo sterk zijn dat velen zich niet zullen storen aan die onvolkomenheid. Na enkele luisterbeurten zing je On My Way To Love, Betrayed, Death By A Broken Heart, Where Do We Go, Someday, Take Me en My Kiss Goodbye zo mee. Andere nummers, waaronder zelfs het intro Life Needs Love, doen er niet veel voor onder.

The Erinyes is derhalve een zeer aangenaam debuut. Van begin tot eind vermaken de heren en dames de luisteraar met compacte, melodieuze en symfonische metaltracks die vaak al snel blijven hangen. In combinatie met de afwisseling en sporadische instrumentale hoogstandjes (het leadgitaarwerk in het uitstekende Paradise) verveelt de plaat geen moment. Integendeel, dit is een voorbeeld dat het geheel meer is dan de som der delen. Een prima samenwerking.

Tracklist:
1. Life Needs Love
2. Drown The Flame
3. On My Way To Love
4. Betrayed
5. Death By A Broken Heart
6. Where Do We Go
7. It's Time
8. Someday
9. My Kiss Goodbye
10. Paradise
11. Take Me
12. You And Me Against The World

Score: 81 / 100

Reviewer: Jeffrey
Toegevoegd: 20 september 2022

Zoeken
    21 mei:
  • Blossom Death - Spirit
  • 22 mei:
  • Armored Saint - Emotion Factory Reset
  • As The Sun Falls - Songs From The Veil
  • Crown Lands - Apocalypse
  • Dimmu Borgir - Grand Serpent Rising
  • Varg - Live At Wolfszeit Festival 2024
  • 29 mei:
  • Ana - Motivated By Death
  • Azaghal - Nekrohelios
  • Devin Townsend - The Moth
  • Elder - Through Zero
  • Eternal Evil - Forever Feared
  • Godthrymm - Projections
  • Hecate Enthroned - The Corpse Of A Titan, A Lament Long Buried
  • Leatherwitch - First Spell
  • Monolord - Neverending
  • Sarcasm - Lifeforce Omnibound
  • Somnia Finem - Desassossego
  • The Scalar Process - Agnomysticism
  • Trelldom - By The Word
Dynamo Metalfest 2026

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.